Claude Code to agent programistyczny, którego Christian Schaller użył przy pracach nad obsługą skanera w Linuksie. Zachowanie sterownika Windows posłużyło mu za punkt odniesienia podczas badania działania urządzenia. Opis tych prac opublikował The New Stack. Później Schaller udostępnił hw-harness, czyli ogólny zestaw narzędzi do porównywania zachowania sprzętu w Windowsie i Linuksie; nie jest to jednak dokładna konfiguracja użyta w projektach skanera i kamery.

To ważne rozróżnienie: Claude Code pomaga przy pracy nad oprogramowaniem, ale sam nie jest sterownikiem urządzenia. Anthropic podaje, że Claude Code można zainstalować w Linuksie, a natywny instalator umieszcza plik wykonywalny pod ścieżką ~/.local/bin/claude. To lokalizacja programu Claude Code, nie sterownika sprzętu.

Jak Windows pomógł zbadać obsługę skanera

Problem dotyczył skanera Plustek OpticFilm 8200i z nowszym układem Genesys GL128. Obsługa SANE obejmowała wcześniej starszy układ Genesys GL845, więc zachowanie działającego sterownika Windows dawało Schallerowi punkt odniesienia przy opracowywaniu obsługi w Linuksie.

Schaller opisał, że wcześniejsze próby z Claude Code stawały w miejscu, gdy brakowało działającego sterownika do porównania. Po zmianie podejścia w ciągu kilku godzin uzyskał rozpoznawalny skan, a obsługę skanowania w podczerwieni dodał kilka dni później. Jego implementacja obsługiwała skanowanie w kolorze i skali szarości w zakresie 300–7200 dpi, usuwanie kurzu z użyciem podczerwieni oraz korektę ekspozycji przy gęstych negatywach.

We wrześniu 2026 roku obsługa nowszego skanera trafiła do SANE; The New Stack przypisał tę pracę innemu programiście. W efekcie przykład Schallera pokazuje, jak działający sterownik innego systemu może pomóc w badaniu zachowania urządzenia i tworzeniu obsługi dla Linuksa.

Jak działa opublikowany hw-harness

Ogólny przebieg opisany dla hw-harness polega na uruchomieniu sterownika Windows w maszynie wirtualnej KVM i przekazaniu jej fizycznego urządzenia. Claude steruje sesją Windows, a usbmon przechwytuje ruch USB na hoście z Linuksem. Następnie urządzenie wraca do Linuksa, gdzie użytkownik powtarza tę samą czynność i porównuje oba ślady komunikacji.

W zestawie znalazły się narzędzia do sterowania maszyną wirtualną, przechwytywania ruchu, przełączania urządzenia między hostem i maszyną gościa oraz debugowania po stronie Linuksa. Opublikowany projekt ma licencję MIT. The New Stack zaznaczył, że ta ogólna wersja nie była szeroko testowana na różnych urządzeniach. Co równie istotne, sam hw-harness nie jest dokładnym zestawem narzędzi, którego użyto wcześniej przy skanerze i kamerze.

Co mówią czasy skanowania

W opisanym przez The New Stack porównaniu pojedynczy skan w pełnej rozdzielczości trwał 34,6 sekundy w implementacji Schallera i 54,4 sekundy w wersji upstream. Oba sterowniki odwzorowały ten sam poziom szczegółów przy 3600 dpi. To wynik jednej próby pojedynczego skanu, a nie ogólna miara szybkości skanera ani test wielu urządzeń.

Osobne prace nad kamerą ThinkPada

W odrębnym dochodzeniu dotyczącym kamery w Lenovo ThinkPad X1 Carbon Gen 14 Aura Edition Schaller wykorzystał konfiguracje Windowsa, wpisy rejestru, tabele ACPI i właściwości urządzenia. Jako punkt odniesienia posłużyła kamera USB. Opisany laptop korzysta z sensora Sony IMX471 i układu obrazowania Intel IPU7.

W pomiarze klatki przy słabym oświetleniu jasność wzrosła po zmianach z 31,1 do 90,9, a kanał niebieski pozostawał o około 17% poniżej wartości z kamery USB. Prace przyniosły poprawki do jądra Linuksa i libcamera. Według relacji The New Stack z 17 października 2026 roku oba zestawy patchy nie były wtedy scalone.

Dlaczego nadal liczą się doświadczenie i testy sprzętu

Osobny przypadek opisuje Dmitry Brant, który modernizował stary sterownik Linuksa ftape. W swojej relacji Brant napisał, że pracował nad nim przez dwa wieczory, wprowadzał kolejne poprawki i ręcznie korygował część zmian. Miał już doświadczenie z C i modułami jądra, a gotowy moduł sprawdził na rzeczywistych napędach taśmowych. Opisuje ten projekt we własnej relacji.