CryoPyr: trzy lodowce w Pirenejach straciły ponad 2 m grubości

Raport CryoPyr opublikowany 29 października 2026 r. podaje, że w roku monitoringowym 2025–2026 trzy pirenejskie lodowce straciły średnio od 2,3 do 3,1 m grubości. Był to trzeci rok z największymi stratami lodu w rejestrze prowadzonym od 2012 r., mimo rekordowej wiosennej akumulacji śniegu. To wynik pomiarów, odrębny od prognozy modelowej na 2034 r. CryoPyr

Ile grubości straciły trzy monitorowane lodowce

CryoPyr odnotował dalsze rozczłonkowanie lodowca Aneto. W Monte Perdido pojawiły się nowe odsłonięcia skalnego podłoża, a jego dolna zachodnia część zmienia się w resztkowy płat lodu. W Ossoue nie zaobserwowano wyraźnego ruchu. W podsumowaniu kampanii CryoPyr opisał też nagromadzenie rumoszu i powszechne ściemnienie powierzchni lodowców.

Co model przewiduje na 2034 rok

Badanie opublikowane w 2025 r. prognozuje, że do 2034 r. na Monte Perdido i Ossoue pozostanie niewiele lodu albo nie będzie go wcale. Aneto ma rozpaść się na małe płaty o łącznej powierzchni poniżej 2 ha; żaden z nich nie ma przekroczyć 1 ha. To wyniki modelowania trzech największych lodowców, a nie pewna data zaniku każdego śladu lodu w Pirenejach. Badanie w „Annals of Glaciology”

Autorzy porównali trzy scenariusze: RCP4.5, scenariusz nieuniknionej utraty lodu oparty na klimacie z lat 2010–2020 oraz powtórzenie ekstremalnych warunków z 2022 r. Badanie odnotowuje, że pod koniec 2023 r. w Pirenejach znajdowało się 15 brył lodu o łącznej powierzchni 143,2 ha. Prognoza obejmuje trzy największe lodowce, nie cały ten inwentarz.

Jak odtworzono stan lodowców przed prognozą

Punktem wyjścia modelu były oszacowane zasoby lodu na koniec 2024 r. Badacze zestawili 11,4 km profili georadarowych zebranych w różnych latach z zapisami zmian wysokości terenu, a rekonstrukcję zaktualizowali pomiarami z bezzałogowych statków powietrznych z września i października 2024 r. Dane radarowe uzupełnili interpolacją, czyli szacowaniem wartości między punktami pomiarowymi.

Badanie podaje różne niepewności rekonstrukcji zależnie od lodowca i metody: ±1,2 m dla średniego błędu walidacji krzyżowej w Ossoue, ±5 m w bogatych w wodę sektorach Monte Perdido oraz ±0,3 m dla interpolacji w Aneto. Są to wartości dotyczące rekonstrukcji wykorzystanej w badaniu z 2025 r.; nie odnoszą się do średnich strat grubości zmierzonych przez CryoPyr w kampanii 2025–2026.

Co wcześniejsze badanie ustaliło w Monte Perdido

Recenzowane badanie obejmujące lata 1981–2014 wykazało przyspieszenie utraty grubości lodowca Monte Perdido po 1999 r. Według jego autorów lokalne trendy temperatury i opadów nie wydawały się wystarczające do wyjaśnienia tego przyspieszenia. Za możliwe wyjaśnienia uznali zaburzenie równowagi między lodowcem a klimatem oraz sprzężenia związane z bilansem energetycznym. Te wnioski dotyczą Monte Perdido i badanego okresu. Badanie w „The Cryosphere”