GNOME 51 wydano 16 września 2026 roku pod kryptonimem „A Coruña”. Najnowsza wersja środowiska graficznego GNOME skupia się na funkcjach, które łatwo przełożyć na codzienne korzystanie z Linuksa: mapach dostępnych bez sieci, komunikacji miejskiej, płynniejszym renderowaniu, ułatwieniach dostępu oraz obsłudze logowania i dokumentów. Jest też zmiana, którą szczególnie powinni odnotować użytkownicy starszych kart NVIDIA — usunięto starsze interfejsy ich sterowników.

Mapy bez sieci, ale nie obietnica nawigacji offline

GNOME Maps pozwala pobierać wybrane regiony i zarządzać nimi z poziomu listy pobranych obszarów. Dzięki temu można przeglądać mapę bez połączenia z internetem. Pobranie danych mapy nie oznacza jednak, że planowanie każdej trasy będzie działało offline — w praktycznym teście wyznaczanie trasy nadal wymagało połączenia z siecią.

Maps zyskuje również informacje o komunikacji miejskiej: odjazdy w czasie rzeczywistym, opóźnienia, wskazówki dotyczące peronów lub przystanków oraz czas dojścia pieszo. Zakres tych danych zależy od dostępności informacji dla konkretnego systemu transportowego.

Logowanie i podpisy w Papers

Ekran logowania GDM obsługuje w GNOME 51 wiele mechanizmów uwierzytelniania, w tym logowanie internetowe, jeśli system został odpowiednio skonfigurowany. To rozwiązanie jest kierowane przede wszystkim do środowisk, które korzystają z różnych metod uwierzytelniania i usług tożsamości.

Papers, czyli przeglądarka dokumentów GNOME, pozwala wstawić do pliku podpis narysowany myszą lub ekranem dotykowym albo zaimportowany jako obraz. Taki podpis jest wizualnym oznaczeniem, a nie kryptograficznym podpisem cyfrowym: nie gwarantuje tożsamości osoby podpisującej ani nie wykrywa późniejszych zmian w dokumencie.

Płynniejsze animacje i więcej kontroli dostępności

Mutter zmienia sposób planowania klatek i przekazywania ich do ekranu, aby animacje zachowywały większą płynność pod obciążeniem. Usprawniono również nagrywanie ekranu, ograniczając zbędne operacje i kopiowanie buforów. GNOME nie podaje jednej uniwersalnej wartości procentowej, która opisywałaby poprawę wydajności w każdym komputerze.

GNOME 51 rozszerza także ustawienia dostępności. Obejmują one między innymi większą kontrolę nad redukcją ruchu, wybór obszaru zrzutu ekranu za pomocą klawiatury, regulację czasu wyświetlania obramowania fokusu oraz czytelniejsze komunikaty dla czytników ekranu.

W Ustawieniach pojawiają się ponadto automatyczne obracanie obrazu, blokada orientacji, wyśrodkowane przyciąganie okien do krawędzi ekranu, automatyczne wyłączanie touchpada po podłączeniu myszy oraz konfiguracja wyszukiwania domen DNS. Z panelu sieciowego usunięto obsługę WEP.

Starsze sterowniki NVIDIA wypadają z GNOME

GNOME 51 usuwa starsze interfejsy sterowników NVIDIA i przechodzi na standardowe interfejsy graficzne używane w nowocześniejszym stosie Wayland. To najistotniejsza zmiana kompatybilności w tym wydaniu. Jeśli komputer korzysta ze starszej karty NVIDIA, przed aktualizacją warto sprawdzić, jak jego dystrybucja obsługuje sterownik dla tego sprzętu.

Zmiana dotyczy warstwy integracji GNOME z przestarzałymi interfejsami sterowników, a nie wszystkich konfiguracji NVIDIA jako jednej grupy. Aktualne karty i sterowniki korzystające z nowszej ścieżki graficznej nie są przez sam fakt używania marki NVIDIA objęte tą zmianą.

Pozostałe zmiany w aplikacjach

Files, Web, Software, Calendar, Loupe i Sushi otrzymują poprawki użyteczności, wydajności, bezpieczeństwa lub dostępności. Przepisany z użyciem GTK 4 i libadwaita podgląd plików zyskuje tryb ciemny oraz wyświetlanie obrazów w ich rzeczywistym rozmiarze.

Do GNOME Circle dołączyły aplikacje Bobby, Tally i Bazaar. GNOME zapowiedział, że wydanie będzie trafiać do głównych dystrybucji Linuksa w tygodniach następujących po premierze.