Iluzje słuchowe: Paradoks trytonu

Truskawki, sukienki, kule tego samego koloru i niepokolorowane fotografie, między innymi, opanowały internet, każda w swoim czasie. Ale nie wszystkie iluzje są wizualne – niektóre działają na inny zmysł. Tym razem nie oszukamy naszych oczu, ale nasze uszy. Jedną z takich iluzji słuchowych jest „paradoks trytonu” – seria dźwięków, które każdy zdaje się słyszeć inaczej. Chcesz spróbować?

Mówi się, że najsłabszą formą dowodu jest wzrok, a biorąc pod uwagę, jak stosunkowo łatwo jest oszukać nasz mózg przez oczy, to powiedzenie ma trochę racji. Ale wzrok to nie jedyny zmysł, który może nas oszukać. Niektóre zapachy łatwo pomylić, a nie zapominajmy o uszach. Ile razy mylimy jeden dźwięk z drugim albo myślimy, że dochodzi z innego kierunku niż w rzeczywistości? Wiele przykładów znajduje się w życiu codziennym, choć inne mają w sobie nutkę projektu, jak na przykład „paradoks trytonu”, potwierdzony przez badaczkę Dianę Deutsch w 1986 roku.

Paradoks trytonu

Właśnie usłyszałeś cztery grupy po dwa tony. Pytanie brzmi: czy wznoszą się, czy opadają? Teraz poproś kogoś innego, żeby ich posłuchał i odpowiedział na to samo pytanie. Oto paradoks. Najprawdopodobniej nikt się nie zgodzi. Techniczne wyjaśnienie jest takie, że paradoks został zaprojektowany tak, że druga nuta (oddzielona pół oktawy od pierwszej) zawiera jednocześnie wyższą i niższą częstotliwość, więc nie ma błędnej odpowiedzi. To, co się dzieje, to fakt, że nasz mózg wykazuje pewną „preferencję” co do częstotliwości i to właśnie słyszymy.

Według doktor Deutsch wyniki paradoksu mogą się różnić w zależności od naszego języka ojczystego i położenia geograficznego. W swoich badaniach odkryła, że wiele osób w Kalifornii nie zgadzało się ze wzorem, który ona słyszała, podczas gdy europejscy koledzy przyznawali jej rację. Kolejnym szczegółem wartym uwagi jest relacja matka-dziecko, ponieważ w większości przypadków dzielą ten sam wzór. Co ty słyszysz? Komentarze są otwarte.

Oficjalna strona: