5 października 2026 r. OpenAI zapowiedziało textGrain — statystyczny znak wodny dla kwalifikujących się tekstów ChatGPT i Codex w UE. Wdrożenie dla uprawnionych użytkowników we wszystkich planach ma następować w kolejnych tygodniach. OpenAI wiąże ten plan z unijnymi obowiązkami przejrzystości. Firma opisała też sposób działania i ograniczenia sygnału.

Jak różni się opcja API?

Anglojęzyczny materiał omawia zapowiedź znakowania tekstów przez OpenAI.

Plan dla ChatGPT i Codex dotyczy UE, natomiast od 5 października klienci API na całym świecie mogą dobrowolnie włączyć znakowanie w wybranych modelach. Opcja API jest domyślnie wyłączona. OpenAI nie zapowiedziało, że znakowanie stanie się domyślne w produktach konsumenckich na całym świecie.

Jak działa textGrain?

Według OpenAI textGrain wprowadza statystyczny sygnał do doboru słów przez model. Nie dodaje widocznego znaku ani ukrytego znaku w tekście; detektor analizuje fragment i szuka wzorca. Początkowo dostęp do detektora mają otrzymać zatwierdzeni badacze i organizacje eksperckie, a wnioski OpenAI rozpatruje indywidualnie.

Co pokazał test z synonimami?

W teście OpenAI obejmującym fragmenty długości 400 tokenów wykrywalność wynosiła około 92%. Po zastąpieniu synonimami 10% słów spadła do około 66%, a po zmianie 25% słów — do 17%. Są to wyniki dla opisanych warunków testu OpenAI.

Czego wykrycie nie mówi o autorze?

Wykryty sygnał może wskazywać, że system OpenAI wygenerował lub przetworzył część tekstu, ale nie identyfikuje użytkownika ani nie określa, ile ludzkiej pracy, redakcji czy kreatywności włożono w fragment. OpenAI zaznacza też, że detektor może popełniać zarówno fałszywie dodatnie, jak i fałszywie ujemne błędy. Brak wykrytego znaku wodnego nie dowodzi ludzkiego autorstwa.