W relacji opublikowanej 5 listopada 2026 r. Reuters podał, że około 600 tys. układów Nvidia H200 znajdowało się w Hongkongu i czekało na wysyłkę do Chin kontynentalnych. Powołał się na dwie osoby zaznajomione ze sprawą; informację opublikował American Journal of Transportation. Reuters opisał też ograniczone dostawy, ale w tamtym czasie nie informował o zgodzie na import dużych partii.
Przy H200 trzeba rozdzielić dwa etapy: zezwolenie na eksport z USA i zgodę na import do Chin.
Około 600 tys. H200 miało czekać w Hongkongu
Według relacji Reutersa chipy czekały na transport do Chin kontynentalnych. To akceleratory do obliczeń związanych ze sztuczną inteligencją, a nie informacja o ofercie konsumenckich kart graficznych w Hongkongu.
Reuters podał również, że kilka dużych chińskich firm internetowych miało otrzymać po około 10 tys. układów H200. Opisał także niewielkie dostawy przez pośredników. Te ograniczone ilości nie oznaczały jednak zgody na import dużych partii: według relacji z 5 listopada 2026 r. takiej zgody wówczas nie było.
Wcześniej NeoTeo opisywało ograniczony dostęp H200 do Chin. Relacja Reutersa uzupełniła ten kontekst szacunkową liczbą układów oczekujących w Hongkongu.
Wcześniejsza relacja o pierwszej partii
W materiale opublikowanym 28 stycznia 2026 r. Reuters informował o zatwierdzeniu pierwszej partii importowej H200. To wcześniejszy punkt chronologii; sam w sobie nie oznaczał zgody na import dużych ilości. W listopadowej relacji Reuters opisywał ograniczone dostawy i odrębny stan zgód na większe partie.
Zgoda eksportowa USA i importowa Chin to osobne decyzje
Reuters informował również o zezwoleniu administracji USA na sprzedaż H200 zatwierdzonym klientom w Chinach. Amerykańska zgoda na eksport dotyczy wysyłki z USA; chińska zgoda importowa dotyczy dopuszczenia chipów na rynek Chin kontynentalnych. Wcześniejsza relacja NeoTeo o chińskich układach AI i popycie na H200 omawiała szerszy kontekst tej rywalizacji.
