Sceye i SoftBank Corp. zakończyły demonstrację łączności mobilnej z platformy HAPS nad Japonią. Ich ST1, wyposażona w antenę SceyeCELL, miała obsługiwać z wysokości około 16,5–17 km wiadomości tekstowe, połączenia głosowe, internet, transmisję wideo, komunikację awaryjną oraz łączność z dronami. To ważny test pomysłu na „wieżę komórkową na niebie”, ale nadal przedkomercyjna demonstracja, a nie usługa dla konsumentów.
Co zademonstrował ST1
HAPS, czyli stratosferyczna platforma telekomunikacyjna, ma działać pomiędzy infrastrukturą naziemną a satelitami. W przypadku ST1 SceyeCELL zaprojektowano tak, aby łączyć się bezpośrednio ze standardowymi urządzeniami mobilnymi. Sceye i SoftBank Corp. zgłosiły testy wiadomości tekstowych, rozmów głosowych, dostępu do internetu, transmisji wideo, komunikacji awaryjnej oraz połączeń z dronami.
To właśnie bezpośrednia współpraca ze zwykłymi telefonami jest tu najciekawsza. Użytkownik nie musi korzystać z osobnego terminala satelitarnego — przynajmniej w założeniu tej technologii. Dla operatora HAPS może być natomiast dodatkową warstwą sieci w miejscach, gdzie budowa naziemnych stacji jest trudna.
Krótki materiał z 26 czerwca 2025 roku pokazuje wcześniejszy plan SoftBanku dotyczący bezzałogowej, przedkomercyjnej platformy HAPS. Nie jest zapisem wyników późniejszej misji ST1.
Trasa do Japonii a pełna misja powrotna
Nie, misja ST1 nie trwała tylko 13 dni. 13 dni i ponad 15 000 km dotyczą wyłącznie odcinka z Nowego Meksyku do Japonii. Późniejszy komunikat Sceye opisał całą trasę jako około 30 000 km pokonanych w około 30 dni.
ST1 wystartowała z Nowego Meksyku 9 sierpnia 2026 roku. 4 września ponownie znalazła się w przestrzeni powietrznej kontynentalnych Stanów Zjednoczonych, a 5 września dotarła w okolice Moriarty w Nowym Meksyku. 9 września Sceye poinformowała o zakończeniu całej misji.
Telekomunikacyjne testy przeprowadzono na wysokości około 16,5–17 km. To precyzyjniejszy opis niż zaokrąglenie do 18 km — różnica niewielka w nagłówku, ale istotna, gdy mówimy o parametrach lotu.
HAPS między wieżami a satelitami
HAPS ma pełnić rolę pośrednią. Platforma znajduje się znacznie wyżej niż samolot, ale zdecydowanie niżej niż satelita orbitalny. Dzięki temu może tworzyć szeroki obszar łączności bez konieczności budowania gęstej sieci masztów w każdym trudno dostępnym miejscu.
SoftBank wskazywał na obszary słabo obsługiwane przez istniejącą infrastrukturę oraz scenariusze związane z katastrofami. Po trzęsieniu ziemi, powodzi czy rozległej awarii HAPS mógłby zapewnić dodatkową warstwę łączności tam, gdzie część stacji naziemnych przestała działać.
Nie oznacza to jednak, że jedna platforma automatycznie zastąpi setki masztów. HAPS ma uzupełniać sieć, a nie magicznie rozwiązać problemy z przepustowością, zakłóceniami, zasilaniem i organizacją ruchu radiowego. W przypadku codziennej łączności komórkowej nadal pozostają też pytania o koszty, trwałość oraz skalę działania.
| Wymiar | HAPS Sceye-SoftBank | Naziemne stacje komórkowe | Łączność satelitarna LEO |
| Położenie | Stratosfera, około 16,5–17 km podczas zgłoszonych testów | Powierzchnia Ziemi | Orbita okołoziemska, znacznie dalej od powierzchni |
| Relacja z urządzeniem | Projektowana bezpośrednia łączność ze standardowymi urządzeniami przez SceyeCELL | Bezpośrednia łączność ze standardowymi urządzeniami | Zależna od usługi; może wymagać odpowiedniej anteny lub kompatybilnego urządzenia |
| Główne zastosowanie | Rozszerzanie zasięgu, obszary trudno dostępne i łączność awaryjna | Codzienna łączność o dużej przepustowości | Obszary odległe i trudne do obsłużenia przez infrastrukturę naziemną |
| Stan rozwiązania w tym przypadku | Demonstracja przedkomercyjna | Dojrzała infrastruktura komercyjna | Rozwiązanie komercyjnie wdrażane przez wielu operatorów |
Czego naprawdę dotyczy wynik 68 ms
Sceye i SoftBank Corp. podały średnią wartość 68 ms dla odpowiedzi w teście przetwarzania realizowanego na pokładzie HAPS. Na platformie znajdowały się mobilny rdzeń sieci oraz serwer internetowy, a wyniki były przekazywane do smartfonów.
Ta liczba nie jest uniwersalnym opóźnieniem całej przyszłej sieci mobilnej. Nie należy więc porównywać jej bezpośrednio z pełnym czasem reakcji usługi, który zależałby także od konkretnej konfiguracji połączenia, obciążenia i trasy danych. 68 ms opisuje konkretny test pokładowego przetwarzania — i właśnie w takim zakresie warto ją czytać.
Co ten test zmienia dla użytkownika?
Na razie nie zmienia sposobu korzystania z telefonu w Polsce. Sceye i SoftBank Corp. pokazały kierunek rozwoju infrastruktury: telefon może łączyć się z platformą unoszącą się w stratosferze, a operator może wykorzystać ją do rozszerzania zasięgu lub przywracania łączności w sytuacjach kryzysowych.
Nie ma tu jeszcze cennika ani oferty, którą można zamówić. Najważniejszy rezultat ST1 jest więc infrastrukturalny, nie konsumencki. Misja pokazała, że platforma HAPS może zostać wykorzystana do zgłoszonych testów mobilnej łączności na dużej wysokości; dalszy rozwój będzie zależał od tego, czy taki model sprawdzi się poza pojedynczą demonstracją — technicznie i biznesowo.
