ScienceDaily poinformowało 17 listopada 2026 r., że sonda Hera dotarła do układu Didymos i rozpoczęła wstępną charakterystykę asteroid. Wcześniej opisywaliśmy hamowanie Hery przed zbliżeniem do asteroid; teraz uwagę przyciąga jej sposób poruszania się podczas początkowych obserwacji.
Jak Hera porusza się w pobliżu asteroid?
W opisywanej przez ScienceDaily fazie Hera znajdowała się około 25–30 km od układu i poruszała się z prędkością około 12 cm/s. Jej tor składał się z niemal prostych odcinków, połączonych manewrami zmieniającymi kierunek o 90 stopni. Według relacji silniki wykonywały takie manewry naprzemiennie co trzy i cztery dni, tworząc trasę zbliżoną do prostokąta wokół wspólnego środka masy asteroid.
Didymos ma około 780 m średnicy, a jego mniejszy towarzysz, Dimorphos, około 151 m — takie wymiary podało ScienceDaily. Hera bada parę, w której NASA przeprowadziła próbę odchylania asteroidy.
Czego Hera szuka po uderzeniu DART?
DART uderzył w Dimorphosa 26 września 2022 r. Oba ciała niebieskie nie były celem tej samej kolizji: sonda NASA trafiła w mniejszy obiekt, który krąży wokół Didymosa. ScienceDaily i Muy Interesante podały, że po zderzeniu okres obiegu Dimorphosa wokół Didymosa skrócił się o około 33 minuty.
Hera ma zbadać, jak Dimorphos zareagował na uderzenie: między innymi jego kształt, budowę wewnętrzną i ewentualny krater. Muy Interesante opisało pierwsze obrazy, na których dominuje Didymos, a Dimorphos jest w dużej mierze skryty w cieniu. Ten sam serwis przedstawił możliwość, że część materiału wyrzuconego z Dimorphosa osiadła na Didymosie, jako hipotezę do sprawdzenia.
Aby zrozumieć skutki uderzenia DART, trzeba połączyć zmianę orbity z wiedzą o tym, jak zareagowało samo ciało i wyrzucony materiał.
W animowanym wyjaśnieniu ESA dodatkowy impuls związany z materią wyrzuconą podczas zderzenia nosi nazwę współczynnika beta. To pojęcie pomaga opisać, jak wyrzuty mogą zwiększyć zmianę ruchu asteroidy; nie jest wynikiem pomiarów Hery.