Wszyscy dobrze wiemy, że Nintendo ma bardzo specyficzne podejście do licencjonowania produktów, ale współpraca z Sharpem zaowocowała niezwykle interesującą platformą: Sharp Nintendo Television o konstrukcji all-in-one z telewizorem i konsolą w jednym.
Historia głosi, że Sharp Nintendo Television rozpoczął swoją przygodę w Japonii, mniej więcej w 1983 roku (prawdopodobnie po lipcu, kiedy zadebiutowała Famicom) pod nazwą My Computer TV C1 («Mai Konpyuta Terebi C1»), natomiast określenie Sharp Nintendo Television zwykle używane jest w odniesieniu do modelu amerykańskiego, który trafił na Zachód w 1989 roku.
Według dostępnych informacji istnieją cztery warianty tego hybrydowego urządzenia. Dwa pierwsze sprzedawano w Japonii: model 14C-C1F miał 14 cali, a 19C-C1F – 19 cali. Z kolei dwa modele amerykańskie, 19SV111 i 19SC11, używały 19-calowej lampy. Zdjęcia poniżej przedstawiają model 19SV111.
Jedną z najważniejszych cech japońskiej wersji Sharpa Nintendo było zastosowanie PPU 2C03, kompatybilnego z natywnym wyjściem RGB. Poza pewnymi szczegółami zgodności, połączenie RGB między konsolą a kineskopem pozwalało uzyskać obrazy o znakomitej jakości jak na tamte czasy. To sprawiło, że C1/Sharp Nintendo stał się bardzo popularny w prasie specjalistycznej, a większość screenów publikowanych w tych czasopismach powstawała właśnie na tym telewizorze.
Gdy urządzenie trafiło do Stanów Zjednoczonych, Nintendo i Sharp postanowili zastąpić PPU standardowym 2C02, poświęcając jakość obrazu na rzecz szerszej kompatybilności. Mimo to, Sharp Nintendo Television był znacznie lepszy od tradycyjnego połączenia konsoli NES ze zwykłymi telewizorami opartymi na łączach RCA lub adapterach RF o wątpliwej jakości.
Ostatnia ciekawostka dotycząca Sharpa Nintendo Television wiąże się z grami. Wersja japońska dostarczana była z multicartem 2 w 1 zawierającym Donkey Kong Jr. i Donkey Kong Jr. Math. Przez dekadę był to jedyny oficjalny multicart Nintendo na Famicom w Japonii, dopóki w 1994 roku nie pojawiła się Final Fantasy I & II.
