Zacząłeś rok 2018 z myślą o swojej prywatności. Patrzysz na telefon leżący na stole i chociaż nie zamierzasz z niego rezygnować, wierzysz, że możesz zrobić coś ekstra, aby zapobiec wyciekom danych – poza aktualizacjami systemu operacyjnego i dobrą higieną użytkowania. Wśród najbardziej ekstremalnych rozwiązań znajduje się użycie skrzynki Faradaya do przechowywania telefonu. Rynek szybko odpowiedział przenośnymi rozwiązaniami, ale te najskuteczniejsze kosztują majątek. Wtedy z pomocą przychodzi świat DIY...
Czym właściwie jest skrzynka Faradaya?
Jedną z pierwszych rzeczy, które musimy zrozumieć na temat skrzynek Faradaya, jest to, że nie są one doskonałe. Jeśli ktoś wyobraża sobie coś w rodzaju absolutnej próżni elektromagnetycznej, to spotka go rozczarowanie. Chodzi o to, aby tłumić energię na tyle, by chronić urządzenie (przychodzi nam na myśl impuls elektromagnetyczny) lub utrudnić życie temu, kto próbuje się z nim połączyć. Jednocześnie istnieją bardzo ważne różnice między celami, które się stawia. W przypadku impulsu elektromagnetycznego częstotliwości, które są dotknięte, zależą od źródła, ale gdy mówimy o telefonach, interesuje nas zakłócanie sygnałów GSM, Wi-Fi, Bluetooth, NFC i GPS.
Jak zbudować skrzynkę Faradaya?
Ogólne instrukcje budowy skrzynki Faradaya przebiegają (mniej więcej) według tego samego schematu. Będziesz potrzebować:
- Jedna lub dwie skrzynki. Liczba zmieni ostateczny projekt, ale jeśli to jedna, zaleca się coś w rodzaju pudełka po butach z pokrywą, a jeśli dwie, to jedna skrzynka powinna być ciasno wsunięta w drugą.
- Folia aluminiowa. Wielu entuzjastów wybiera taśmę aluminiową dla lepszej kontroli, chociaż wymaga to więcej eksperymentowania i nie wszystkie taśmy są odpowiednie.
- Nożyczki lub nóż, oraz linijka (opcjonalnie). Powierzchnie aluminiowe nie powinny mieć żadnych dziwnych odstępów ani szczelin, dlatego cięcia muszą być dobre i czyste.
- Cierpliwość. Zakłada się, że skrzynkę Faradaya można zbudować w mniej niż dwadzieścia minut, ale nikt nas tutaj nie pogania. Poświęć sobie czas.
W rzeczywistości mamy więcej przestrzeni do manewru i improwizacji, niż nam się wydaje, o ile nie tracimy z oczu głównego celu, którym jest stworzenie jednolitej „struktury” z aluminium wokół urządzenia, tak aby nie stykała się z nim bezpośrednio. Obrazy, które udostępnimy poniżej, pokazują dwa warianty: pierwszy ma drugie „pudło” w środku (w zasadzie kawałki tektury), podczas gdy zewnętrzne drewniane pudło jest pokryte folią aluminiową. Drugi wariant eliminuje wewnętrzną tekturę i pozwala, aby samo wnętrze pudełka po butach służyło jako izolator między telefonem a zewnętrzną warstwą aluminium.
Uszczelnienie i alternatywne materiały
Jednym z najważniejszych szczegółów jest to, że w obu przypadkach widzimy nałożone na siebie aluminium na krawędziach, tak aby zamknięcie pokryw było szczelne (wliczając tarcie – zwykły kontakt nie wystarczy) i istniała ciągłość między całym materiałem. Co więc jeszcze możemy wykorzystać? Końcowe wyniki bardzo się różnią w zależności od projektu, ale widzieliśmy przykłady oparte na metalowych pojemnikach na śmieci (z drugim, plastikowym pojemnikiem w środku) oraz skrzynkach na amunicję. Jakość uszczelnienia jest krytyczna. Najdroższe „torby Faradaya” mają system zamykania, który wymaga zwinięcia górnej części torby dwa lub trzy razy. Idealnie byłoby całkowicie uszczelnić skrzynkę taśmą aluminiową (tak jak uczy doktor Arthur Bradley na poniższym wideo), ale zakładamy, że chcemy wyjmować urządzenie z pewną regularnością.
To prowadzi nas do ogromnej liczby przypadków, w których domowe skrzynki Faradaya wydają się zawieść – radia i telefony nadal działają w środku. Jaki jest problem? Zasadniczo mamy do czynienia z urządzeniami, które wymagają bardzo mało energii do działania, a każdy nieoczekiwany wyciek w skrzynce prowadzi do bezpośredniej porażki. Krótko mówiąc: nie przestawaj próbować. Zmień materiały lub ogólny projekt, jeśli to konieczne. Jeśli wyniki nie są pozytywne, zawsze istnieje opcja nuklearna: wybierz telefon z wymienną baterią i wyjmuj ją, gdy go nie używasz. Nawet najbardziej zaawansowany system szpiegowski czy telemetryczny nie ucieknie przed brakiem źródła zasilania. W końcu, jeśli chodzi o bezpieczeństwo informatyczne, paranoja działa.
