W teście opisanym przez The New Stack świeża sesja Claude Code użyła MCP, by odnaleźć powiązania między komponentami Bit Cloud, w tym wspólną encję zgłoszenia wykorzystywaną przez aplikację i usługę. To praktyczny przykład tego, jak połączenie z zewnętrznym systemem może dostarczyć agentowi informacji o strukturze projektu.
MCP, czyli Model Context Protocol, pozwala Claude Code łączyć się z zewnętrznymi usługami i narzędziami. Anthropic odróżnia takie połączenia od Skills, które udostępniają między innymi wielokrotnie używaną wiedzę i procedury pracy (dokumentacja Claude Code).
Co sesja odnalazła w Bit Cloud
Sesja zaczynała pracę bez lokalnego kodu i historii rozmowy; jedyną wskazówką w obszarze roboczym był ogólny plik AGENTS.md, utworzony przez bit new. Autor relacji, inżynier Bit Cloud, opisał dwa wywołania MCP: read_scope, a następnie read_components. Pozwoliły one odczytać cztery elementy: aplikację React, usługę Express opartą na MongoDB, wspólną encję zgłoszenia oraz komponent bramy.
Rekordy pokazały, że aplikacja i usługa korzystały z tej samej wersji encji zgłoszenia. Cztery elementy zależały łącznie od 16 istniejących komponentów, w tym dziesięciu z Bit Design Sparks. Claude zaimportował komponenty, przejrzał ich kod i dodał w aplikacji filtrowanie zgłoszeń według statusu oraz przypisanej osoby. Zmiana pozostała po stronie aplikacji: nie modyfikowała encji ani usługi.
W tym przykładzie rekordy zależności dostarczyły informacji o tym, jak wersje komponentów łączą się ze sobą. To inny rodzaj kontekstu niż pamięć projektu, która może przechowywać intencje i decyzje, na przykład powód rezygnacji z funkcji. Więcej o pamięci Claude Code między projektami pisaliśmy w osobnym omówieniu.
Co sprawdzono podczas testu
Autor relacji podał, że zmiana przeszła 41 testów, w tym dziewięć nowych testów filtrowania. Testy integracyjne z MongoDB mogły jednak zostać pominięte, jeśli na serwerze CI nie uruchomiła się tymczasowa baza. Autor osobno sprawdził trwałość danych: po ponownym uruchomieniu platformy utworzone zgłoszenie i dodany komentarz nadal były zapisane.
Dokumentacja API wymieniała trasy dla atrapowej usługi testowej; autor nie sprawdził, czy odpowiadały trasom rzeczywistej usługi. Opisał też Bit Cloud jako demonstrację z przygotowanym kontem i publicznym sekretem podpisującym. Kontrola współbieżności, migracje, procedury odzyskiwania i obowiązkowe testy bazodanowe pozostawały niedokończone.
Który zakres konfiguracji MCP wybrać
Anthropic opisuje trzy zakresy konfiguracji. local dotyczy bieżącego projektu na komputerze programisty i jest domyślnym zakresem w przewodniku szybkiego startu. project służy do współdzielenia ustawień w zespole za pomocą pliku .mcp.json w katalogu głównym projektu. user obejmuje projekty danego programisty (przewodnik Anthropic).
| Zakres | Gdzie obowiązuje | Konfiguracja zespołowa |
local | Bieżący projekt na komputerze programisty | Nie |
project | Projekt i jego katalog główny | Tak, przez .mcp.json |
user | Projekty danego programisty | Nie |
Jeśli konfigurujesz serwer wyłącznie dla bieżącego projektu, wybierz local. Gdy ustawienia mają być wspólne dla zespołu, właściwym zakresem jest project; user pozwala zachować konfigurację dla własnych projektów.
Co MCP ładuje do kontekstu
Claude Code ładuje nazwy narzędzi MCP na początku sesji, a pełne schematy udostępnia dopiero wtedy, gdy są potrzebne. Anthropic określa koszt kontekstu nieaktywnych narzędzi jako niski. Nie oznacza to pomiaru zużycia dla każdego serwera ani każdego wywołania: dokumentacja opisuje zachowanie przy ładowaniu narzędzi, a nie uniwersalny koszt pracy z MCP.
