Ostatnio opublikowaliśmy artykuł, który powinien pomóc Ci sprawdzić, czy Twój komputer jest zgodny z systemem Windows 11. W tamtym artykule wspomnieliśmy również, że informacje zostaną zaktualizowane, jeśli Microsoft wprowadzi dodatkowe zmiany. Jednak w tej chwili możemy z pewną dozą pewności stwierdzić, że nawet w Redmond nie mają solidnego pojęcia o sytuacji technicznej swojego systemu operacyjnego. Pierwszą rzeczą, którą chcą wiedzieć użytkownicy, jest to, jak włączyć TPM 2.0 na swoich komputerach, a dziś postaramy się wyjaśnić ten proces, ale to tylko wierzchołek góry lodowej...
„Ten komputer nie może uruchomić systemu Windows 11”
Ogólne sformułowanie, które jednak w ciągu kilku godzin obiegło świat. Oficjalne narzędzie „Sprawdzanie kondycji komputera PC” jest zalecane do sprawdzenia zgodności z Windows 11, a niemała liczba użytkowników postanowiła wylać swoje frustracje w sieci, krytykując brak informacji technicznej w tej aplikacji: wyświetla komunikat o niezgodności, ale nie wyjaśnia powodów. Jak użytkownik ma poprawić problem, skoro nie wie, od czego zacząć? Szczerze mówiąc, nie powinniśmy być zaskoczeni. To nie pierwszy raz, kiedy coś takiego widzimy.
Kilka portali poinformowało, że Microsoft zaktualizował narzędzie, aby ulepszyć jego opinie. Przetestowaliśmy je tutaj w NeoTeo... i nic. „Sprawdzanie kondycji komputera PC” odmawia ujawnienia swoich tajemnic... ale w praktyce ich nie potrzebujemy. Znów użytkownik musi bawić się w detektywa i samodzielnie odkrywać rzeczy, zaczynając od TPM 2.0. W poprzednim artykule powiedziałem, że „TPM 2.0 będzie problemem dla niektórych użytkowników, ale nie będzie końcem świata”. Cóż, ten „problem” właśnie został zaktualizowany do „bólu głowy”, a wszyscy potencjalni użytkownicy Windows 11 chcą teraz wiedzieć, jak włączyć TPM 2.0 na swoich komputerach... zakładając, że istnieje.
Jak włączyć TPM 2.0
W najlepszym przypadku TPM 2.0 jest już dostępny i włączony, ale najbardziej prawdopodobne jest, że jest wyłączony na poziomie BIOS/UEFI. W zależności od producenta płyty głównej i platformy (Intel lub AMD), dokładna ścieżka może się różnić. Jednak najpierw musisz uruchomić polecenie „tpm.msc”. Otwiera to okno „Zarządzanie modułem TPM (Trusted Platform Module) na komputerze lokalnym”. Sprawdź, czy to okno (obraz wyżej) zawiera informacje o module, czy jego wersja to 2.0 i czy stan wskazuje, że jest „Gotowy do użycia”.
Inną alternatywą jest odwiedzenie sekcji Bezpieczeństwo urządzenia w menu Ustawienia. Ścieżka to Ustawienia -> Aktualizacja i zabezpieczenia -> Zabezpieczenia systemu Windows -> Bezpieczeństwo urządzenia. Tam zobaczysz pozycję „Procesor zabezpieczeń”, a po kliknięciu w Szczegóły procesora możesz zobaczyć jego stan i specyfikacje. Możesz też natrafić na wyrażenia takie jak „Standardowe zabezpieczenia sprzętowe nie są obsługiwane”, ale do tego wrócimy później.
Jeśli TPM 2.0 nie pojawia się nigdzie, musisz odwiedzić BIOS/UEFI. Niestety, możemy tylko podać ogólne instrukcje:
- W przypadku procesorów Intel technologia nazywa się Platform Trust Technology lub PTT.
- W przypadku chipów AMD odpowiednikiem jest fTPM.
Na wielu płytach głównych wystarczy wejść w tryb zaawansowany BIOS/UEFI, znaleźć sekcję PTT/fTPM i ustawić wartość na Enabled/Active/On/Allowed lub podobną. W innych modelach może być też konieczne wejście do sekcji Security i włączenie opcji „Hardware Security”. Są też płyty, które używają całkowicie nieprzyjaznych nazw. Na przykład na niektórych płytach Asus właściwe menu nazywa się „PCH-FW Configuration” (obejrzyj poniższy film, aby uzyskać więcej szczegółów).
Soft Floor, Hard Floor i fałszywe negatywy
Nawet jeśli udało Ci się włączyć TPM 2.0, historia się nie kończy. Możliwe, że „Sprawdzanie kondycji komputera PC” nadal będzie wyświetlać ten sam komunikat o niezgodności z Windows 11. Podejrzenia wskazują na dwa dodatkowe warunki: Secure Boot i CSM (tryb BIOS). Jeśli z jakiegoś powodu Secure Boot został wyłączony, a CSM jest włączony, nie możemy oczekiwać, że narzędzie odpowie pozytywnie. Microsoft wyjaśnia to w dokumencie TPM Recommendations, opublikowanym w listopadzie 2018 roku:
„TPM 2.0 nie jest obsługiwany w trybach Legacy i CSM systemu BIOS. Urządzenia z TPM 2.0 muszą mieć skonfigurowany tryb BIOS jako natywny UEFI. Opcje Legacy i CSM muszą być wyłączone. Aby zwiększyć bezpieczeństwo, włącz funkcję Secure Boot.”
Ale do tego dochodzą jeszcze dwa szczegóły: listy kompatybilnych procesorów (obie dostępne tutaj i tutaj) oraz duet Soft Floor / Hard Floor. Co to jest Soft Floor / Hard Floor?
Wcześniej Microsoft udostępnił przewodnik po „progach zgodności” podzielony na dwie części: twardą i miękką. Twardy próg określa niepodlegające negocjacjom wymagania, takie jak procesor 64-bitowy i 4 GB RAM. Natomiast w miękkim progu znajdowały się TPM 2.0 i „Generacja procesora”. Zakładano, że instalator wyświetli ostrzeżenie, ale pozwoli nam kontynuować, jeśli warunki miękkiego progu nie zostaną spełnione. Było to szczególnie przydatne w przypadku TPM, ponieważ ustanawiało TPM 1.2 jako absolutne minimum. Co więc się stało?
Microsoft usunął Soft Floor / Hard Floor i potwierdził minimalną bazę TPM 2.0. Jakby tego było mało, użytkownicy ze stosunkowo wydajnymi procesorami nadal otrzymują fałszywe negatywy, ponieważ ich układy nie znajdują się na liście zgodności. Jednym z najbardziej skandalicznych przykładów jest Surface Studio 2, komputer, który Microsoft sprzedaje dziś za 3500 dolarów. Ten system wykorzystuje Core i7-7820HQ... i nie ma go na liście kompatybilnych procesorów. Chcesz wiedzieć, czy Twój procesor jest „winowajcą”? Pobierz kopię Win11SysCheck i uruchom jej plik wykonywalny z podwyższonymi uprawnieniami.
Microsoft musi to naprawić
Redmond powtarza stare błędy. Masowa awaria komunikacji to tylko wierzchołek góry lodowej. Za kulisami kryje się znacznie poważniejszy problem, który możemy wyjaśnić w ten sposób: Windows 10 jest na rynku od prawie sześciu lat. Mimo krytyki, błędów, utraty danych i obowiązkowych aktualizacji stał się głównym systemem operacyjnym dla 1,3 miliarda urządzeń. A teraz, gdy Windows 10 osiągnął etap pół-stabilności, z którym możemy pracować, Microsoft nie ma lepszego pomysłu niż podzielić swoją bazę użytkowników na pół i wrzucić ją w burzę zamieszania i sprzeczności.
Jak to możliwe, że nikt w Microsoft nie przewidział tego? Czy nie byli w stanie wyobrazić sobie „przeciętnego komputera” z Windows 10? Po co telemetria? Po co program Insider? Jak nie wykryli najbardziej problematycznych punktów w swoich wymaganiach sprzętowych? Wiele pytań, bardzo mało odpowiedzi. Microsoft wciąż ma czas, mam nadzieję, że go nie zmarnuje.
