Uwielbiamy pomysł hackowania telefonów komórkowych. Uzyskiwanie dostępu root, modyfikowanie aplikacji, włączanie zażawansowanych funkcji… jest wiele do nauki. To samo dotyczy samych sieci komórkowych, ale władze robią się nieco nerwowe, gdy widzą entuzjastów bawiących się antenami i zastrzeżonymi częstotliwościami. Nie przeszkadza to jednak Brandonowi Creightonowi pracować nad stworzeniem własnej sieci komórkowej 1G kompatybilnej ze starymi Motorolami DynaTAC i StarTAC. Cały projekt jest open source i nie powinien kosztować więcej niż 400 dolarów za sprzęt…
Czasy, gdy telefony były proste
Wielu naszych czytelników na pewno gdzieś w szufladzie ma zakurzonego Motorolę StarTAC lub podobny model. Te urządzenia reprezentowały znacznie prostszą erę telefonii komórkowej, bez masowego przesyłania danych czy inteligentnych urządzeń. Były to w zasadzie telefony stacjonarne zamienione w przenośne (niektóre tak duże jak aktówka) i nic więcej. Pierwsze sieci komórkowe powstały w oparciu o standard AMPS, który ciężko pracował w latach 80. i 90., aż do pojawienia się alternatyw takich jak CDMA (IS-95) i GSM. Jako analogowy, AMPS miał ograniczenia (szumy, zakłócenia, klonowanie telefonów itp.), ale jednocześnie jest to prosty standard (135–140 stron), który w dzisiejszych czasach może wdrożyć jedna osoba z odrobiną pieniędzy.
Ile to kosztuje?
Według Brandona Creightona około 400 dolarów. Creighton jest znany z tego, że na jednym z DEF CON zbudował własną sieć GSM, ale teraz przyszedł czas na sieć 1G opartą na AMPS, która potencjalnie mogłaby przywrócić do życia wszystkie te DynaTAC-i i StarTAC-i. Po przeczytaniu dokumentacji i zapoznaniu się z kodem dostępnym na GitHubie (który, nawiasem mówiąc, jest wstępny i może zawierać błędy), następnym krokiem jest stworzenie radia definiowanego programowo, kompatybilnego ze starymi częstotliwościami AMPS (po drugiej stronie oceanu było to 824–849 MHz, ale różni się w zależności od regionu).
Czy to legalne?
A jak to wygląda z legalnością tworzenia sieci 1G? Cóż… to zależy. Niektóre kraje całkowicie porzuciły tę część widma, podczas gdy inne skupiły się na ponownym wykorzystaniu każdego skrawka. Wyobrażam sobie, że jeśli zasięg jest ograniczony i nie generuje zbyt wiele szumu, nikt nie będzie zadawał pytań, ale mimo ryzyka osobiście witam coś takiego. Świetnie by było, gdyby ktoś stworzył coś w rodzaju „mostu” między domową siecią 1G a dzisiejszymi sieciami...
Źródło: Hackaday
