Zespół kierowany przez badaczy z University of Delaware opracował i przetestował ogniwo elektrochemiczne do bezpośredniego wychwytywania CO₂ z powietrza. W badaniu opublikowanym 22 września 2026 r. osobny, większy stos zużywał 0,83 MWh na tonę CO₂ podczas 48-godzinnego testu.
Ogniwo do wychwytywania CO₂ z powietrza
To symetryczne ogniwo z elektrodami z wodorotlenku niklu, czyli Ni(OH)₂, oraz membraną wymiany wodorotlenkowej. Zamiast magazynować energię jak typowy akumulator, wykorzystuje prąd do napędzania reakcji, które wychwytują CO₂ z powietrza i przenoszą go przez ogniwo, by uwolnić go w bardziej skoncentrowanym strumieniu.
Jak odwrócenie napięcia przenosi CO₂
Odwrócenie przyłożonego napięcia zmienia role elektrod i odwraca reakcje związane z jonami wodorotlenkowymi. Zmiany pH pozwalają przekształcić CO₂ w węglan lub wodorowęglan. Związki te przechodzą przez membranę, a po stronie o niższym pH ponownie uwalnia się CO₂.
Dwa odrębne testy laboratoryjne
Badacze przeprowadzili długotrwały test małego ogniwa oraz krótszy test większego stosu. Dotyczyły one różnych układów:
| Badany układ | Powierzchnia lub konfiguracja | Czas testu |
| Ogniwo laboratoryjne | 25 cm² | 5 000 godzin |
| Stos elektrochemiczny | 9 × 300 cm² | 48 godzin |
Wynik energetyczny testu stosu
W 48-godzinnym teście stosu o konfiguracji 9 × 300 cm² zużycie energii wyniosło 132 kJ na mol CO₂, czyli 0,83 MWh na tonę CO₂. Zmierzony strumień CO₂ wynosił 0,19 mola na m² na godzinę; odpowiada to wartości 75 kg CO₂ na m² rocznie. Stos spełnił też wymóg spadku ciśnienia wynoszący 300 Pa dla bezpośredniego wychwytywania CO₂ z powietrza.
