Met de toenemende spanning op Europees grondgebied en de onaangename 'verrassing' van de Koreaanse Oorlog was een van de wegen die de Amerikaanse strijdkrachten tijdens de Koude Oorlog volgden de miniaturisering van kernwapens. Eerder spraken we over het M65-kanon, en we sloten die tekst af met de opmerking dat er nog kleinere atomaire apparaten bestonden. Een daarvan was het Davy Crockett-lanceersysteem, dat in de meest geavanceerde configuratie 'subkiloton'-koppen op vier kilometer afstand kon afvuren.
Aan het eind van de jaren '40 veranderde de zogenaamde 'inter-Duitse grens' in een politieke en ideologische barrière die niet alleen het Duitse land verdeelde, maar heel het Europese continent. Alsof dat nog niet genoeg was, begon in juni 1950 de Koreaanse Oorlog, een conflict dat meer dan drie jaar duurde en dat vanuit een bepaald gezichtspunt het Westen volledig had verrast (met nadruk op 'bepaald gezichtspunt', omdat het een lang gekoesterd conflict was).
Gezien de noodzaak om beide fronten te versterken, verdubbelden de Amerikaanse strijdkrachten hun inzet voor de ontwikkeling van nucleaire oplossingen. Een van de resultaten was het M65 Atomic Annie-kanon dat vrijwel verouderd was op het moment dat het in dienst kwam, maar tien jaar lang officieel actief was. Maar iets lager op de lijst staat het Davy Crockett-systeem. In wezen is het een nucleaire 'bazooka'.
(Noot van de redactie: we buigen de betekenis van 'bazooka' een beetje, vandaar de aanhalingstekens.)
Davy Crockett: het dichtst bij een 'Fat Man'-werper in het echt
De Davy Crockett-werper had twee versies: de M28, met een maximaal bereik van 2.000 meter, en de M29, die doelen op 4.000 meter kon treffen. De officiële munitie voor de Davy Crockett was de M-388 (afgeleid van de W54-kop) met een opbrengst tussen de 10 en 20 ton TNT, binnen de categorie 'subkiloton', en bijna op het uiterste van wat in die tijd mogelijk was voor een splijtingswapen. De Davy Crockett kon per APC worden vervoerd en vervolgens op een speciaal statief worden gemonteerd, of in een Jeep worden geïntegreerd. In beide gevallen had de voorbereiding en het afvuren van de Davy Crockett een minimale bemanning van drie man nodig.
De productie van de Davy Crockett begon in 1958 met de creatie van het eerste prototype en kwam in mei 1961 in actieve dienst. Het belangrijkste doel was het creëren van 'doodszones', door vijandelijke troepen te bestralen met dodelijke doses tussen vernietigde tanks en zwaar materieel. Gelukkig is dat nooit gebeurd, en de Davy Crockett heeft in juli 1962 amper twee testafvuringen gehad. De terugtrekking uit Europees grondgebied begon in 1967 en eindigde in 1971, waardoor het een museumstuk werd.
Bron: Army History
