De beste muziekscènes uit de filmgeschiedenis (deel 2)

Als je het eerste deel van de beste muzikale scènes uit de filmgeschiedenis leuk vond, dan zul je van dit vervolg houden! Een lijst met meer cultklassiekers en verborgen parels om je heupen te laten swingen, voor wie Disney-films en de meer klassieke kant van de Hollywoodmusical beu is. Van Phantom of the Paradise tot The Cable Guy, met een paar verrassingen tussendoor.

Zo gaat het altijd met lijsten. Hoe je ook je best doet, er moet altijd iets buiten blijven. Daarom, en omdat de vorige lijst van musicalcinema me niet helemaal tevreden stelde, komt hier een 'appendix' van de beste scènes die buiten de boot vielen. Onthoud: dit zijn MIJN favoriete scènes. Ze verschillen misschien van die van jou. Dat is oké, laat je aanbeveling achter in de reacties, dan hebben we allemaal plezier. Net als de vorige keer: de bekendste musicals, Disney-films en alles wat we al duizend keer hebben gezien, blijven buiten beschouwing. Nu, dansen!

Phantom of the Paradise (1974) – Goodbye Eddie (The Juicy Fruits)

Met dit nummer begint Phantom of the Paradise, de vergeten klassieker van Brian de Palma, uitgebracht amper een jaar na The Rocky Horror Show. Het nummer Goodbye Eddie (gezongen door de fictieve band The Juicy Fruits) vertelt het verhaal van een muzikant die alles wil doen om zijn zus te redden, die zal sterven tenzij een zeer dure operatie wordt uitgevoerd. Hoe kan Eddie dat geld bij elkaar krijgen? Dankzij de sensatiezucht van het publiek en de impuls die zijn carrière kreeg na zijn zelfmoord. Zo maakt Brian de Palma in de eerste seconden duidelijk waar zijn film over gaat: liefde, ambitie en tragedie. Zoals de Phantom of the Opera, maar veel punker.

Top Secret (1984) – Tutti Frutti

Top Secret! is misschien wel een van de grappigste films aller tijden. Het is een van die parels uit het verleden die iedereen kent. Samen met de serie The Naked Gun en de twee Airplane!-films zorgt het er waarschijnlijk voor dat een of andere alien, aangesloten op onze oude televisiesignalen, op een paar lichtjaren afstand zich rot lacht. Deze scène is het meest memorabel, waarin de tot spion geworden muzikant, gespeeld door Val Kilmer, zijn ego de overhand laat nemen en uiteindelijk een gala-diner in de Sovjet-Unie rockt. Dank aan lezer Maquinangel om me aan deze klassieker te herinneren!

Forbidden Zone (1980) – Witch's Egg

De muziek van Forbidden Zone is gecomponeerd door de geweldige Danny Elfman (The Simpsons, A Nightmare Before Christmas), en dat zou genoeg moeten zijn om de video te bekijken. De film, een prachtig experimenteel en zijn tijd vooruit ding, werd geregisseerd door zijn eigen broer Richard. Het was een poging om de essentie van de theatrale skaband Mystic Knights of the Oingo Boingo, opgericht door de broers in Californië in de jaren 70, te vereeuwigen (hier kun je enkele van hun optredens zien). Zoals te verwachten bevat de film verschillende muzikale scènes. Daarvan vind ik Witch's Egg het leukst, hoewel ze allemaal geweldig zijn, inclusief de waanzin van Bim Bam Bom en de grappige Alphabet Song.

The Big Lebowski (1998) – Gutterballs

Meer dan een film, bijna een bijbel. Zo goed dat het zijn eigen religie heeft voortgebracht, het 'Dudeism', waarvan ik sinds juli 2005 een gewijde minister ben (ik kan thuis trouwceremonies houden!). The Big Lebowski is geen musical, maar heeft een scène waarin the Dude, na een knock-out, zijn perfecte fantasie droomt: vrouwen en bowlen. De broers Coen weten echt hoe ze een musicalscène moeten filmen! Dat werd bevestigd in 'Hail, Caesar!', met scènes als The Mermaid Ballet en No Dames. Wat een talent!

Young Frankenstein (1974) – Puttin' on the Ritz

Mel Brooks mocht natuurlijk niet ontbreken op deze bonussenlijst! Met de uitstekende Gene Wilder (Willy Wonka) in de hoofdrol vertelt de film het verhaal van Dr. Frankenstein en zijn monster, maar zoals alleen Mel Brooks het kan vertellen. Een van de beste parodieën in de filmgeschiedenis, met deze musicalscène waarin de dokter laat zien dat zijn creatie instructies kan volgen en zelfs tapdansen kan. Klassieker kan niet beter.

The Rocky Horror Picture Show (1973) – Time Warp

Het was onvergeeflijk dat ik het niet in de vorige lijst had staan, dus hier komt het om revanche te nemen. Er zijn veel nummers die ik uit deze superklassieker had kunnen kiezen (zo niet allemaal), maar ik denk dat we het erover eens zijn dat Time Warp onmisbaar is. Al zou het jammer zijn om niet tenminste Sweet Travestite en Science Fiction, Double Feature te linken. Let's do the Time Warp again! (Dank aan lezer MilanesaDeCarne!)

Barbarella (1968) – Barbarella in Excessive Machine

Barbarella (Jane Fonda) versus de Excessieve Machine, een uitvinding die iedereen die zich door de melodieën laat meeslepen van plezier kan doden. Maar Barbarella niet, natuurlijk. Niets is wellustiger dan zij, zelfs niet de uitvinding van dit hitsige genie. Het is niet echt een musical, maar... hé! Het heeft Jane Fonda helemaal opgewonden en bezweet! Liefde, pure liefde.

Sarah Silverman: Jesus Is Magic (2005) – You're Gonna Die Soon

Toen Sarah Silverman grappig was en over alles kon lachen, maakte ze films als deze. Jesus is Magic is een godslasterlijke hybride van stand-up en musical, die alles bespot: mensen met beperkingen, dwergen, de Holocaust en daklozen, onder andere onderwerpen van politieke incorrectheid. In deze scène bezoekt Sarah een bejaardentehuis en zingt ze voor alle oudjes dat ze binnenkort doodgaan. Kom terug, Sarah!

Dead & Breakfast (2004) – We're Comin' Kill Ya (Zachariah & the Lobos Riders)

Goede aanbeveling van lezer Larz Nostromo in het vorige artikel. Ik had de film niet gezien en moet toegeven dat hij best goed is, maar de beste scène is deze. De helden zitten verscholen in een huis, omringd door zombies. En plotseling verschijnen Zachariah & the Lobos Riders (ook zombies), die een van hun klassiekers spelen, zodat alle doden beginnen te dansen op de beste Thriller-manier.

The Cable Guy (1996) – Somebody to Love

Wat een onbegrepen film! Een van de beste van Jim Carrey, superdonker en verontrustend, waarin je niet weet of je moet lachen of bang zijn. Carrey's personage bereikt momenten van zulke ambiguïteit dat het moeilijk is te weten waar hij mee bezig is. Het is een van die thrillers in de stijl van 'De hand die de wieg schommelt', maar die uit een parallelle dimensie lijkt te komen. In deze scène is de Cable Guy op zijn best, hoewel de zaken veel somberder gaan worden... Dank aan Tercero Milenio voor de aanbeveling!

Team America: World Police (2004) – I'm So Ronery

En daar hebben we Trey Parker die de stem van Kim Jong Il inspreekt, de kwade tiran van Noord-Korea, die zich eenzaam voelt, heel eenzaam, arme hij.

Bonusnummer

Dr. Horrible's Sing-Along Blog (2008) – My Eyes

Dit is een bonusnummer omdat het geen film is, maar een webserie die later werd samengevoegd (je kunt hem hier compleet en ondertiteld bekijken). Dr. Horrible's Sing-Along Blog is geschreven en geregisseerd door Joss Whedon, tijdens de Amerikaanse scenaristenstaking van 2007 en 2008. Joss is de maker van Buffy de Vampierendoder, Angel en Firefly, voor meer referenties. Stel je dus voor hoe goed deze kleine musicalproductie is. Een van mijn favoriete nummers van Dr. Horrible is My Eyes, gezongen door Neil Patrick Harris en Felicia Day in parallel.

----------------------------------------

Onthoud dat je meer muziek kunt beluisteren in de eerste aflevering van de beste muzikale scènes uit de film. Bedankt voor het lezen!