De geschiedenis van de fotografie

Fotografie is overal: in reclame, in een afbeelding die een vriend via Facebook plaatste, in de rijen camera's in de winkels en in onze eigen zakken. Maar waar is de fotografie "begonnen"? In feite is "fotografie" een relatief moderne term, en voordat deze formeel werd toegepast, werden andere woorden gebruikt om soortgelijke processen te beschrijven. Als we de keten naar het begin volgen, komen we uit bij het concept van de camera obscura...

Misschien wil je weten hoe je betere foto's kunt maken, of heb je twijfels over de kosten-batenverhouding van bepaalde onderdelen. Maar heb je ooit nagedacht over de geschiedenis van de fotografie? Waar en hoe is het ontstaan? Wat bracht de mens ertoe de wereld door een lens te bekijken? Het begon allemaal met een gat en een zeer donkere kamer. Dit is niets anders dan het concept van de "camera obscura".

Het oudst bekende schriftelijke voorbeeld van het "effect" of "fenomeen" dateert uit de tijd van de Chinese filosoof Mozi, rond 400 voor Christus. Kort daarna toonde Aristoteles aan dat hij het principe van de camera obscura kende. Theon van Alexandrië, Anthemius van Tralles en Al-Kindi deden ook experimenten, maar de meest solide verwijzingen naar de camera obscura brengen ons rond het begin van het tweede millennium, de tijd waarin de werken van de natuurkundige, astronoom en wiskundige Alhazen werden gevonden.

De geschiedenis van de fotografie

Zoals te verwachten valt, verschijnt de camera obscura vijfhonderd jaar later in de documenten van Leonardo da Vinci, en rond de achttiende eeuw waren apparaten op basis van de camera obscura gebruikelijk. Johann Heinrich Schulze legde een van de fundamenten van de fotografische chemie door te ontdekken dat zilvernitraat reageert op zonlicht. Het duurde honderd jaar voordat de heliografie haar intrede deed, dankzij de inspanningen van Joseph-Nicéphore Niépce, en zijn opname "La cour du domaine du Gras" is de oudste permanente foto die bestaat.

Louis-Jacques-Mandé Daguerre, compagnon van Niépce, zette het werk van zijn collega voort na diens overlijden, en het was in de negentiende eeuw dat hij het zogenaamde daguerreotype presenteerde, waarvan het ontwerp en de patenten door de Franse staat werden overgenomen om ze "aan de wereld te geven"... met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk.

Ondanks de vooruitgang werd het daguerreotype binnen amper twintig jaar vervangen door betere technologieën. William Henry Fox Talbot creëerde het calotype, en aan hem wordt het eerste negatief toegeschreven, maar hij leek meer tijd te besteden aan het vechten voor licenties en patenten dan aan het verbeteren van zijn ontwerpen. De geschiedenis kent het eerste gebruik van de term "fotografie" toe aan Sir John Herschel, al wijzen nieuwe bronnen naar een andere pionier, de Frans-Braziliaan Hércules Florence.

Halverwege de negentiende eeuw waren camera's al mobiel en waren de belichtingstijden korter geworden. De eerste kleurenfoto verscheen, Richard Maddox ontwikkelde het gelatine-bromideproces, en George Eastman richtte het historische bedrijf Eastman-Kodak op. Zijn compacte camera's veroverden de markt, en hoe ongelooflijk het ook klinkt, in 1975 creëerde hij het eerste prototype van een digitale camera. Hadden ze er maar op voortgebouwd...

Bron: TheCooph