Jarenlang waren floppydisks ons belangrijkste opslagmedium. Langzaam, onbetrouwbaar en met beperkte capaciteit, waren ze in de praktijk meer een last dan een voordeel. Veel bedrijven probeerden echter de floppy te verbeteren of gewoon aan te passen aan hun behoeften. Een daarvan was Fujifilm, dat in 1989 de krachten bundelde met Panasonic om het LT-1-formaat op de markt te brengen, een diskette van twee inch met iets meer dan 700 KB capaciteit. Het LT-1-formaat was beschikbaar voor één enkele computer... en verdween in recordtijd.
In de jaren 80 vestigden 3,5-inch floppydisks zich als de facto standaard in de industrie. De 1,44 MB-drives debuteerden in 1986 en vanaf dat moment keken de meeste fabrikanten niet meer om. Deze diskettes botsten echter met de wens om kleinere laptops te bouwen. De oplossing van sommige merken was in wezen het aanbieden van externe drives als accessoires, maar anderen kozen voor miniaturisering.
Dat brengt ons bij eind 1989. Zenith lanceerde zijn Minisport-computer, een extreem lichtgewicht ultraportable met lcd-scherm en DOS 3.3 voorgeïnstalleerd op een ROM-chip. Maar dat is niet het meest interessante: het besloot het LT-1-formaat van mini diskettes te adopteren, gemaakt door Fujifilm. Met een effectieve grootte van twee inch leek LT-1 de ideale partner voor zo'n compact systeem...
Fujifilm LT-1: een mislukking van twee inch
Colin van het kanaal This Does Not Compute legt uit dat Fujifilm de LT-1-schijven produceerde en Panasonic de lezers maakte. Hij noemt ook dat de maximale capaciteit van elke diskette 720 kilobytes was, maar het Museum of Obsolete Media meldt een maximum van 793 kilobytes. Hoe dan ook, het was de helft van wat gebruikers al konden opslaan met 3,5-inch floppies, dus LT-1 was vanaf het begin een technische achteruitgang.
Deze afbeelding is afkomstig van het Museum of Obsolete Media (CC BY-SA 4.0).
Alsof dat nog niet genoeg was, kosten de LT-1-floppies een fortuin: $10 per stuk, bijna $24 gecorrigeerd voor inflatie. Het probleem was dat Fujifilm de kosten niet kon subsidiëren door units te verkopen, omdat dat proces in handen was van Panasonic. Helaas verkocht de originele Minisport niet veel units, en Zenith ontdekte al snel dat de LT-1 een probleem was geworden. Het bedrijf begon externe lezers voor traditionele floppies aan te bieden en voor de tweede versie van de Minisport verwijderde het de LT-1-unit volledig.
Bron: Museum of Obsolete Media
