Bluetooth. Tegenwoordig een standaard, met zowel zwakke als sterke punten. Sommige gebruikers gebruiken het dagelijks, en anderen moeten er elke keer mee worstelen als ze het inschakelen, maar wat ons hier vandaag samenbrengt is geen technisch probleem, maar een historische vraag: waarom heet Bluetooth 'Bluetooth'? Het antwoord voert ons meer dan duizend jaar terug, naar het chaotische Denemarken, geregeerd door koning Harald Blåtand...
De geschiedenis vertelt dat de ontwikkeling van wat we tegenwoordig kennen als Bluetooth begon in 1989 dankzij de inspanningen van Nils Rydbeck, Tord Wingren, Jaap Haartsen (in 1993-94) en Sven Mattisson van Ericsson Mobile. Twaalf jaar later lanceerde datzelfde bedrijf de mobiele telefoon T39m, de eerste commercieel verkrijgbare met ondersteuning voor de nieuwe specificatie. Luidsprekers, koptelefoons, gamepads, bestandsoverdracht... het oorspronkelijke plan om mobiele en vaste apparaten te verbinden is maar een schaduw vergeleken met wat Bluetooth tegenwoordig kan.
Bovendien heeft het het voordeel van een zeer herkenbare naam, en wanneer iemand 'Bluetooth' zegt, begrijpen mensen automatisch waar het over gaat. Maar waar komt die naam vandaan? Hoe is Bluetooth synoniem geworden voor draadloze connectiviteit tussen apparaten en accessoires? Hoe ongelooflijk het ook klinkt, er zit een oude Deense koning achter...
Geen mythe: 'Bluetooth' komt van een koning
'Bluetooth' is een verwijzing naar Harald Blåtand, zoon van Thyra Danebod en Gorm de Oude, technisch gezien de eerste koning van Denemarken. Harald besteeg de troon na de dood van zijn vader. Harald consolideerde zijn heerschappij over het schiereiland Jutland en Seeland, en werd ook koning van Noorwegen (hoewel zijn controle daar niet lang duurde). Daarnaast is er zijn bekering en daaropvolgende invoering van het christendom in Denemarken, blijkbaar met beperkt succes.
Veel historici hebben geprobeerd de oorsprong en de exacte vertaling van 'Blåtand' te achterhalen. De traditionele uitleg suggereert dat Harald een bijzonder slechte tand had met een blauwachtige kleur, hetzij door slechte mondhygiëne of door een ziekte in zijn jeugd. Een andere mogelijkheid is die van Blåtand als 'Thane Azul', een uitdrukking die corrupt raakte toen die in het Engels terechtkwam. Hoe dan ook, 'Blåtand' is tegenwoordig 'Bluetooth'.
De definitieve associatie van het woord en de specificatie vond plaats in 1997, met dank aan Jim Kardach, ingenieur bij Intel. Op dat moment was Kardach een historische roman over Vikingen aan het lezen en kwam hij de naam Harald Blåtand tegen. Op dezelfde manier dat de koning (tenminste voor een paar jaar) Denemarken en Noorwegen verenigde, probeerde het protocol mobiele apparaten met desktopcomputers te verbinden, en Bluetooth werd de perfecte codenaam.
De verantwoordelijken voor de nieuwe specificatie hadden besloten om 'PAN' (Personal Area Networking, voorgesteld door IBM) als officiële naam te adopteren, maar een snelle evaluatie van handelsmerken bepaalde dat 'PAN' een slechte kandidaat was. Het snelste en eenvoudigste was om met 'Bluetooth' de wereld in te gaan, een schot in de roos. Tot slot nog een extra hapje: het Bluetooth-logo is opgebouwd uit twee runen, Hagall en Bjarkan, 'H en B' voor de initialen van Harald Blåtand.
