De huidige configuratie van planeet Aarde is het resultaat van grootschalige geologische activiteit die honderden miljoenen jaren heeft geduurd, als onderdeel van de zogenaamde supercontinentcyclus. Volgens de plaattektoniek en een voorspelling van geoloog Christopher Scotese zal de continentale korst in de komende 250 miljoen jaar zodanig veranderen dat er een nieuw supercontinent ontstaat: Pangea Próxima, waarvan de ontwikkeling tegenwoordig met behulp van technologie kan worden gesimuleerd.
Als we een tijdmachine hadden die ons 300 miljoen jaar terug in de tijd zou brengen en de aarde van dichtbij in een baan zou bekijken, zouden we het supercontinent Pangea ontdekken. Experts vertellen ons dat het iets meer dan 100 miljoen jaar nodig had om te beginnen te breken, wat leidde tot de continentale configuratie die we vandaag kennen.
Maar het proces stopte niet. In feite is het een lang en langzaam proces dat de continentale korst verenigt en verspreidt. Vóór Pangea bestond Pannotia, en vóór dat supercontinent vormde zich Rodinia. Wat gebeurt er als we de andere kant op gaan? Wat staat onze planeet te wachten in de komende 250 miljoen jaar? Laten we kijken...
Pangea Próxima
Als we de plaattektoniek en de hypothese van geoloog Christopher Scotese volgen, is wat er op de lijst staat Pangea Próxima, voorheen "Pangea Última" genoemd, maar Scotese besloot "Última" te vervangen om niet de indruk te wekken dat het "het laatste supercontinent" zou zijn.
Als ik de animatie goed interpreteer, zal het Amerikaanse continent zich naar het westen blijven verplaatsen om vervolgens een stuk van Azië te "stelen". Twee zeer interessante bewegingen zijn weggelegd voor Oceanië, dat zich bij Azië zal voegen, en het Antarctische continent, dat tegen het westen van Oceanië zal "botsen".
De definitieve vorm van Pangea Próxima zou ook een binnenzee kunnen creëren, iets dat bij Pangea niet gebeurde. Scotese gaf in een interview met NASA uit 2000 toe dat Pangea Próxima eigenlijk een fantasie is, maar het biedt een zeer interessante oefening die ons in staat stelt (tot op zekere hoogte) te berekenen wat er zou kunnen gebeuren.
