Een studie won nanodiamanten terug uit polyethyleentereftalaat (PET) door het materiaal met krachtige laserpulsen van nanoseconden samen te persen. De teruggewonnen deeltjes hadden een gemiddelde diameter van 3 nm en een standaardafwijking kleiner dan 1 nm. De onderzoekers beschrijven de schokcompressie bij ongeveer 100 GPa en 4.000 K. (De studie)
Wat de PET-studie opleverde
De onderzoekers rapporteerden nanodiamanten met een gemiddelde diameter van 3 nm. De standaardafwijking, een maat voor de spreiding rond het gemiddelde, was kleiner dan 1 nm. Dat betekent niet dat elk deeltje precies 3 nm groot was: het is de gemiddelde waarde voor de gemeten deeltjes.
Hoe de onderzoekers de deeltjes opvingen
Laserpulsen veroorzaakten een schok die het PET onder extreme druk en temperatuur bracht. Een vacuümgeschikte, wateroplosbare ionische gel ving de deeltjes op die uit het materiaal vrijkwamen.
Een laboratoriumresultaat met productiepotentieel
De studie beschrijft een mogelijke route naar relatief schone, schaalbare en duurzame productie. De proef leverde nanodeeltjes op, geen diamanten op sieradenformaat, en toont geen industriële productie aan.
