Het is gemakkelijk voor ons om te denken dat die tijden van 'internet per uur' voorbij zijn, maar op sommige plekken in de wereld is het de enige manier voor gebruikers om het gebrek aan connectiviteit te bestrijden. In de afgelegen delen van de metropoolregio Manila bestaan er inderdaad pisonets, vergelijkbaar met internetcafés, maar met één uniek kenmerk: de toegang tot internet gaat met munten, in blokken van vijf minuten…
In het begin was het de kunst om op het goedkopere tarief te wachten om de telefoon niet te veel te gebruiken. Met de komst van breedband schoten de internetcafés en belwinkels als paddenstoelen uit de grond, wat leidde tot internet per uur… en tot ruzies tussen kinderen om de beste computer te bemachtigen. Tegenwoordig hebben we mobiele apparaten en gratis wifi, maar in sommige delen van de wereld blijft connectiviteit een probleem.
Een goed voorbeeld is de metropoolregio Manila. Het duopolie van aanbieders Globe Telecom en PLDT heeft geleid tot een voortdurende situatie van concurrentiebeperking, wat zich vertaalt in internet dat kunstmatig slecht en duur is. Zestig procent van de bevolking in armere wijken heeft geen toegang tot een computer of smartphone, en hun belangrijkste manier om online te gaan is de pisonet, een Filipijns equivalent van het internetcafé, met het bijzondere kenmerk dat de computers op munten werken, bijna zoals openbare telefoons.
Pisonets: een peso, vijf minuten internet
Pisonet is een samentrekking van 'pisong internet' of 'peso's internet'. Momenteel is de Filipijnse peso twee dollarcent waard en geeft het gebruikers slechts vijf minuten connectiviteit. Ondanks de beperkingen als gevolg van COVID-19, een wankele juridische situatie (die afhangt van de willekeur van lokale functionarissen) en een grotere vraag naar digitale diensten, blijven pisonets groeien.
Die vijf minuten per munt lijken misschien heel weinig, maar pisonets weerspiegelen een van de belangrijkste consumptievormen in de Filipijnen, bekend als tingi: beetje bij beetje kopen, in kleine betalingen, naar behoefte. Een standaard internetabonnement kan tot 1.300 peso per maand kosten (iets meer dan 25 dollar), een bedrag dat voor de meesten onbetaalbaar is.
Naast de dienst die ze leveren, is de situatie van pisonets complex. Afgezien van de voortdurende dreiging van sluiting door de autoriteiten, is het feit dat ze afhankelijk zijn van het voortbestaan van het duopolie Globe-PLDT, en deze bedrijven zijn begonnen het model langzaam te imiteren, met gefractioneerde datapakketten voor smartphones. Voorlopig zijn pisonets onvervangbaar, maar zelfs de eigenaren erkennen dat het bedrijf niet voor altijd zal blijven bestaan…
Bron: Rest of World
