Van de makers van Babysitter Bloodbath, Sanitarium Massacre en Minotaur komt op het scherm van je pc een bloederig verhaal van horror, waanzin en dood: Power Drill Massacre. Een eerbetoon aan goedkope horrorfilms op VHS en survival-horror van de PlayStation 1. Ren voor je leven!
Ik heb niets op met games die denigrerend 'walking simulators' worden genoemd. Na het spelen van titels als Slenderman en de gloednieuwe Layers of Fear, kan ik zeggen dat ze een kogelvrij zooitje zijn. Ze doen niets met me, dagen me zelfs niet een beetje uit.
De schuld van deze plaag ligt bij YouTubers als PewDiePie, Markiplier en dergelijke, die zichzelf tonen terwijl ze deze gedrochten spelen, schreeuwend voor de camera. Geen van hen is een Oscar waard, maar die geforceerde acteerstijl heeft hen toch rijkdom en miljoenen volgers opgeleverd. Volgers die elk spel kopen dat hun idolen tonen. En omdat hun idolen baat hebben bij schreeuwen, verkiezen ze altijd horrorgames.
Veel ontwikkelaars kiezen daarom voor deze formule: een horrortitel vol zogenaamde 'jump-scares' om opgemerkt te worden door een van deze YouTube-pioniers. Met een of twee invloedrijke YouTubers is een spel al snel viraal en worden de verkopen oneindig. De 'walking simulators' zijn ook niet moeilijk te programmeren, want ze hebben meestal weinig of geen vijanden en ze zijn puur lopen. Power Drill Massacre zou ook in deze lijst kunnen passen, maar het is te charmant, te oprecht om het even hard te veroordelen.
De ontwikkelaar
Power Drill Massacre is ontwikkeld door een man (Benedetto Cocuzza) die duidelijk een fan is van de slasherfilms uit vervlogen decennia, en dat is duidelijk te merken. In zijn portfolio van eerdere games vinden we juweeltjes met minstens zo coole namen als het spel dat we nu bespreken. Die games zijn Babysitter Bloodbath en Sanitarium Massacre, elk een artikel op NeoTeo waard. Games die graphics en besturing van survival-horror van de PlayStation 1 (tankstijl) combineren met de grindhouse-cultfilms uit de jaren 70 en 80. Power Drill Massacre is als een professionelere remake van zijn derde spel, Minotaur, waarin de moordenaar dezelfde is: een gestoorde man met een masker die zijn slachtoffers doodt met een boormachine, hun hersenen doorboort en pureert.
Deze verborgen parel, waarvan je de demo kunt downloaden van de officiële site, is nog een conceptbewijs, in tegenstelling tot de eerder genoemde games, die al compleet zijn en die je hier gratis kunt downloaden. Het vertelt het verhaal van Megan en haar vriend Jeff, die een ongeluk krijgen op een weg in het midden van nergens en hulp moeten zoeken. Omdat Jeff zijn been heeft gebroken, moet Megan hen uit de problemen halen. En daar, in de verte, op de heuvel, lijkt een huis te staan... misschien kan de eigenaar je een telefoon lenen! Of misschien is dit de laatste keer dat je hersenen in hun originele verpakking zitten! Muahahaha!
Gameplay
De gameplay is simpel. Er is veel lopen, maar er zijn ook kleine voorwerpen te vinden als je uit de nachtmerrie wilt ontsnappen... terwijl een seriemoordenaar met een boormachine op je hielen zit! Zoals ik al vaker heb gezegd, alles in het spel is een eerbetoon aan de cult-objecten van de maker: de survival-horror van de PlayStation en de horrorfilms op VHS. Dat is niet alleen te zien in het ontwerp, het verhaal en de manier waarop het wordt verteld, maar ook in de 'VHS-modus', die een charmant filter van "versleten analoge band" over de actie legt. Merk op dat dit slechts een demo is, en het volledige spel zal veel dingen bevatten die hier ontbreken, zoals meer personages, dialogen, een ander verhaal, betere puzzels en een betere algemene grafische kwaliteit, zoals te zien is in de onderstaande video.
https://www.youtube.com/embed/g5MdVjMiIRMWaarschuwing
WAARSCHUWING: Zowel Power Drill Massacre als Babysitter Bloodbath en Sanitarium Massacre zijn zeer moeilijke spellen, met extreem lage budgetten en een amateurisme dat door de maker zelf wordt toegegeven, die nog leert om games te maken. De besturing is verschrikkelijk en het is lastig om te wennen, en het is nooit duidelijk wat je moet doen om niet te sterven in de handen van de psychopaat. De graphics zijn uit het 'PlayStation-tijdperk', dus kunnen ze agressief zijn voor degenen die gewend zijn aan HD-graphics met miljoenen polygonen. Maar dat is deels wat deze spellen zo authentiek maakt: ze lijken niet alleen op een grindhouse-productie van weleer, maar ook in hun fabricage: goedkope producten, gemaakt door niet altijd professionele mensen (die al doende leerden) en met veel en duidelijke passie. Benedetto Cocuzza, hij heeft zelfs de naam van een ambachtsman!
