Het prototype van Project Suncatcher bereikte volgens berichtgeving op 1 oktober 2026 een baan om de aarde met de Transporter-18-ridesharevlucht. Google en Planet ontwikkelden de satelliet als onderzoekstest voor AI-hardware in de ruimte; het is geen operationeel datacenter op schaal.

De vlucht volgt op de eerder aangekondigde testplannen van Google, waarover we in ons eerdere artikel over Project Suncatcher schreven.

Wat de satellietvlucht moet testen

Googles video laat laboratoriumbeelden zien van trillings- en stralingstests voor Project Suncatcher.

Google gebruikt de missie om te onderzoeken hoe Tensor Processing Units (TPU’s), chips voor AI-berekeningen, reageren op de krachten van een lancering, straling en extreme temperaturen in een baan om de aarde. De satellietvlucht is een hardwareproef: ze laat niet zien dat een datacenter in de ruimte op grote schaal kan draaien.

Koeling is een van de technische uitdagingen. In een vacuüm is geen luchtstroom om warmte af te voeren. Google onderzoekt daarom warmtepijpen en radiatoren. Ook de betrouwbaarheid en reparatie van apparatuur in een baan om de aarde blijven aandachtspunten voor verder onderzoek.

Googles video laat laboratoriumbeelden zien van trillings- en stralingstests voor Project Suncatcher. Die geven context bij de hardware-uitdagingen van het project.

Wat Googles kostenmodel berekent

Googles model voor lanceringen naar een lage aardbaan rekent met een leereffect: bij elke verdubbeling van de cumulatief gelanceerde massa daalt de gemodelleerde prijs per kilogram met ongeveer 20 procent. Het gaat dus om een verandering per verdubbeling van de totale massa, niet per jaar.

Als de aannames uitkomen, zou de prijs tegen het midden van de jaren 2030 kunnen dalen tot ongeveer 200 Amerikaanse dollar per kilogram. Om die leercurve vol te houden, rekent het model met circa 180 Starship-lanceringen per jaar. Dat is een onderdeel van het economische scenario.

De volgende optische test staat gepland voor 2027

Optische verbindingen gebruiken licht om gegevens tussen satellieten te versturen. Google rapporteert een test op de werkbank over een korte vrije-ruimteverbinding: 800 Gbit/s in één richting, of 1,6 Tbit/s in twee richtingen.

Voor 2027 plant Google een test met twee satellieten om optische verbindingen tussen satellieten te onderzoeken.