Sterrenmotoren: hoe het zonnestelsel verplaatsen en ontsnappen aan een supernova

Als de mensheid een Type 2-beschaving wordt, heeft ze alle problemen opgelost die ons vandaag treffen... maar ze zal onvermijdelijk andere tegenkomen. Het sterrenstelsel, het hele universum is in beweging, en met een beetje pech zijn er gebeurtenissen die ons van de kaart zouden vegen, waaronder een nabije supernova of een uitbarsting van gammastraling. Er is echter een hulpmiddel dat ons zou helpen aan dat lot te ontsnappen: de sterrenmotor. Als ons zonnestelsel in gevaar is, waarom zouden we het dan niet naar een andere plek verplaatsen...?

Opnieuw komt de uitleg van de sterrenmotor via het kanaal Kurzgesagt, dat ons concepten leerde zoals de Skyhook voor het in een baan brengen van materiaal, de 'emergence' of waarom afzonderlijk stomme dingen samen intelligent worden, en het Grote Filter.

Het idee van de sterrenmotor

Het idee van de sterrenmotor reageert op een externe dreiging, maar het is niet nodig te denken aan schalen zoals die van een rondzwervend zwart gat. Het simpele 'bezoek' van een andere ster of een substellair object (bijvoorbeeld een bruine dwerg) zou het leven op aarde volledig kunnen uitwissen... tenzij we uit de weg gaan. Het eerste voordeel is dat we als soort veel tijd zouden hebben om ons voor te bereiden, zodat iets dat 'vandaag' onmogelijk is, voor een Type 2-beschaving slechts 'zeer moeilijk' zou zijn. Het tweede is dat we niet elk object van het zonnestelsel hoeven te verplaatsen. Als we de zon verplaatsen, zal alles wat aan zijn zwaartekracht is gebonden meegaan.

De Shkadov-aandrijving

De eenvoudigste van de sterrenmotoren is de zogenaamde Shkadov-aandrijving, gelijk aan een spiegel of zonzeil dat op een vaste positie boven een van de polen van de zon is geplaatst (anders lopen we het risico planeten te bakken of te bevriezen). De paraboolvorm zorgt ervoor dat de gereflecteerde zonnestraling (bijna 50 procent) impuls genereert en de zon langzaam verplaatst. De Shkadov-aandrijving beperkt onze bewegingsopties, maar die zouden in de meeste gevallen voldoende moeten zijn om te ontsnappen.

De Caplan-aandrijving

Nu, wat gebeurt er als 'nee' niet genoeg is? Is het mogelijk sneller te ontsnappen? Kurzgesagt presenteert een variant genaamd Caplan-aandrijving, die een superruimtestation combineert met een Dyson-bol of -ring om zonnemateriaal te winnen, en zo een fusiereactor van brandstof te voorzien, die een stroom deeltjes afvuurt met 1 procent van de snelheid van het licht, terwijl een tweede aandrijving de zon duwt, bijna als een sleepboot.

De aandrijving verbruikt miljoenen tonnen materiaal per seconde, maar onze ster zou er niet door worden aangetast (in feite zou zijn levensduur langer worden), en zijn efficiëntie is zodanig dat het hele systeem tot 50 lichtjaar in een miljoen jaar zou kunnen worden verplaatst.