Wat is het absolute minimum op het gebied van moderne software? Hoeveel kunnen we wegsnijden om prestaties te winnen en de levensduur van oude apparatuur te verlengen? Het besturingssysteem is een fundamenteel onderdeel bij het beantwoorden van deze vragen, en een van de eerste suggesties op het web is het verkennen van het Linux-universum… maar we hebben gemerkt dat de populairste distro's aanzienlijk in omvang zijn toegenomen. Een van de interessantste uitzonderingen is Tiny Core Linux, dat nog steeds een speciale build aanbiedt onder de 20 megabyte, vergezeld van een installatie-image die de 250 megabyte niet overschrijdt.
Geen enkele Linux-gebruiker denkt er twee keer over na om zijn favoriete distro aan te bevelen, en afgezien van het onvermijdelijke 'fanboyisme' op het web, zijn er behoorlijk solide argumenten om de ene boven de andere te kiezen. Toch symboliseert Linux ook verkenning en leren. Ik bedoel vechten met vreemde afhankelijkheden, door verouderde documentatie navigeren, de terminal uitschelden voor een onverwachte fout, en vieren wanneer alles goed werkt. Veel projecten hebben zich gericht op het creëren van 'vangrails' voor nieuwe gebruikers, maar als je dit weekend je handen vuil wilt maken, zou je een kopie van Tiny Core Linux moeten downloaden.
Tiny Core Linux en de kunst van 'ultracompact Linux'
Als de naam bekend klinkt, komt dat omdat hij al meer dan 15 jaar bij ons is. Tiny Core Linux is een creatie van Robert Shingledecker, ook bekend als de hoofdontwikkelaar van Damn Small Linux, maar vandaag zijn ze heel verschillende wegen ingeslagen. Terwijl DSL terugkeerde met een profiel dat dichter bij conventionele distro's ligt handhaaft Tiny Core Linux zijn filosofie intact: een ultracompacte omgeving die in het RAM-geheugen wordt geladen, met applicaties in een persistent gedeelte.
De standaardinstallatie van applicaties gebeurt niet met een klassieke apt-get of iets dergelijks, maar de applicatie Apps (bij wijze van spreken) is een soort winkel, en zorgt zowel voor de software als voor alle benodigde afhankelijkheden. De applicaties gedragen zich zelfs op een manier die ons aan extensies doet denken, met het .tcz-formaat. Als je de voorkeur geeft aan een meer traditionele installatiemethode, zul je vertrouwd moeten raken met het commando tce-load en de modifiers ervan.
Tiny Core Linux is verkrijgbaar in drie smaken: Core, het basissysteem zonder GUI (17 MB), TinyCore, dat X/GUI-extensies toevoegt om later een grafische omgeving te installeren (23 MB), en de aanbevolen versie CorePlus, met meerdere windowmanagers, wifi-ondersteuning, alternatieve toetsenbordconfiguraties en extra stuurprogramma's die de hardwarecompatibiliteit verbeteren (248 MB).
Toch is de distro niet bedoeld voor beginners. Hoewel het goed werk levert bij het vermijden van conflicten tijdens de configuratie van zijn software, zijn er veel dingen die handmatige tussenkomst vereisen, van het installeren van een webbrowser (Firefox, in dit geval) tot het correct afspelen van audio (ALSA, Pulseaudio, etc.) en het laden van extensies bij het opstarten. Persoonlijk heb ik Firefox nooit goed aan de praat gekregen op YouTube, maar ik had meer geluk met offline afspelen via VLC Player.
De vereisten van Tiny Core Linux zijn verwaarloosbaar (de officiële documenten spreken over een 486DX met een minimum van 46 MB RAM), en er zijn ook versies voor Raspberry Pi en andere ARM-computers. Link hieronder!
(Noot van de redactie: De officiële pagina gebruikt HTTP, en moderne browsers hebben daar iets over te zeggen...)
Officiële site en downloads: Klik hier
