Er wordt geschat dat de mens dagelijks tussen 0,5 en 2,5 liter gas vrijgeeft, in beide richtingen. De natuurlijke rol van winderigheid bij een goede werking van het lichaam staat buiten kijf, maar er is een klein detail: wanneer het gas van onszelf is, lijkt het niet zo'n probleem, maar als het van een ander komt, is het eigenlijk een chemisch wapen uit de Eerste Wereldoorlog. Waarom gebeurt dat? Vinden we onze eigen winderigheid soms lekkerder?
De eerste vraag over winderigheid is de meest voor de hand liggende: waarom beschieten we onze omgeving met gas? In wezen omdat we het nodig hebben. Darmgas wordt ingeslikt (vooral tijdens het eten of drinken), is afkomstig van de natuurlijke aanwezigheid ervan in voedingsmiddelen en vloeistoffen, of is het resultaat van het fermentatieproces. Om precies te zijn: 74 procent van het gas behoort tot de endogene darmproductie (oftewel in ons lichaam), maar de belangrijkste factor achter het volume en de samenstelling (die enorm kan variëren) is het dieet: sommige voedingsmiddelen zijn moeilijk te verwerken en bevatten een veel scherper bestanddeel, om het zo maar te zeggen. Een klassiek voorbeeld zijn bonen, en Men's Health onderzocht de effecten daarvan met een leuke video:
Ruiken onze eigen gassen beter?
Die publicatie roept echter ook een andere vraag op: om de een of andere reden ruiken onze eigen winden beter, of worden ze zonder problemen getolereerd. Volgens Loretta Breuning, auteur, professor en oprichter van het Inner Mammal Institute, is het vooral een kwestie van gewoonte: de gasafvoer is dagelijks en de geur wordt vertrouwd. Tegelijkertijd legt ze uit dat de reuk een essentieel overlevingsmechanisme is in de natuur. Bij de noodzaak om andere geuren te detecteren (denk aan melk, vlees of rot fruit) is de reactie de onze te negeren.
Diëtiste Tracy Lockwood suggereert een andere factor, namelijk die van vertrouwdheid. Ze geeft aan dat ons vermogen om methaan te produceren (slechts een van de vele componenten in darmgas) gebaseerd is op genetica, en dat afstammelingen van “producenten van methaan” een 95 procent kans hebben om ook producenten te worden. Bovendien kan vroege blootstelling aan dergelijke geuren leiden tot de ontwikkeling van een zeker gevoel van vertrouwdheid en veiligheid.
Nu, wat gebeurt er als onze gassen een duidelijke schending van het Geneefse Protocol begaan? Terug naar de eerste paragraaf: de boosdoener is ons dieet. Lockwood raadt aan om de hoeveelheid kruisbloemige groenten met hoge sulfaatwaarden te verminderen, een bestanddeel dat meestal niet goed door de darm wordt opgenomen, maar als de situatie niet verbetert, is het advies altijd om een professional te raadplegen.
Toegang tot het artikel: Klik hier
