Met een .desktop-bestand voeg je een interactieve terminalapp toe aan het Linux-toepassingenmenu; daarna kun je de app vanuit dat menu aan het dock vastmaken. In de vermelding bepaalt Exec= welk programma start, Path= in welke map het programma begint en Terminal= of er een terminalvenster wordt geopend.

Inhoud

Welke terminalapps passen hierbij?

Een terminalapp met een tekstuele gebruikersinterface (TUI) blijft actief zodat je ermee kunt werken. Superfile is zo’n app; de opdrachtnaam in het voorbeeld is spf. Een eenmalige opdrachtregelopdracht (CLI) voert iets uit en stopt daarna. Die kun je ook via een vermelding starten, maar het terminalvenster kan sluiten zodra de opdracht klaar is.

Wat doen Exec=, Path= en Terminal=?

SleutelWat de sleutel regeltPraktisch gevolg
Exec=De opdracht die de desktopomgeving uitvoertGebruik een volledig pad naar het uitvoerbare bestand, of een opdrachtnaam die in de $PATH van de desktopomgeving staat.
Path=De werkmap waarin de toepassing startStel deze alleen in als de app vanuit een bepaalde map moet beginnen.
Terminal=Of de toepassing in een terminalvenster draaitGebruik Terminal=true voor een interactieve TUI zoals Superfile.
Name=De naam die in het toepassingenmenu verschijntKies een herkenbare naam, zoals Superfile.
Type=Het soort vermeldingGebruik Type=Application voor een toepassing.

Path= en $PATH hebben dus verschillende taken: de eerste stelt de werkmap in, de tweede helpt een uitvoerbare opdracht te vinden wanneer Exec= alleen een opdrachtnaam bevat. Voor een Application-vermelding zijn Name= en Type= verplicht. Exec= is vereist wanneer DBusActivatable niet op true staat.

Een .desktop-vermelding voor Superfile maken

Het Superfile-voorbeeld van How-To Geek gebruikt het bestand ~/.local/share/applications/superfile.desktop en de opdracht spf. Volg deze stappen en vervang voorbeeldpaden door de paden op jouw systeem.

  1. Zoek de opdracht van Superfile. Voer which spf uit in een terminal. Gebruik het pad dat de opdracht teruggeeft als waarde voor Exec=.
  2. Maak de map voor je eigen toepassingsvermeldingen aan. Gebruik mkdir -p ~/.local/share/applications. De vermelding komt dan in je gebruikersmap te staan.
  3. Maak het .desktop-bestand. Sla het op als ~/.local/share/applications/superfile.desktop en zet er bijvoorbeeld dit in:[Desktop Entry] Type=Application Name=Superfile Exec=/pad/naar/spf Icon=/pad/naar/superfile.svg Terminal=true Vervang /pad/naar/spf door het gevonden uitvoerbare pad. Vervang ook het pictogrampad door een bestaand bestand. Icon= kan daarnaast een pictogramnaam gebruiken die via het pictogramthema wordt gevonden.
  4. Sla het bestand op. Je hebt nu een vermelding voor Superfile in de toepassingenmap van je account.
  5. Voeg alleen indien nodig Path= toe. Als de toepassing vanuit een bepaalde werkmap moet starten, plaats dan binnen [Desktop Entry] bijvoorbeeld Path=/pad/naar/toepassingsmap.
  6. Zoek Superfile in het toepassingenmenu en maak een dockkoppeling. De precieze manier om iets vast te maken hangt af van je desktopomgeving. Soms verschijnt een nieuwe vermelding pas na uit- en weer inloggen of een herstart.

Als de vermelding de app niet start

Controleer eerst Exec=. Staat daar een pad dat niet naar het uitvoerbare bestand leidt, gebruik dan het juiste pad. Staat er alleen een opdrachtnaam, dan moet die vindbaar zijn via de $PATH van de desktopomgeving.

Start de opdracht wel, maar werkt de app alleen vanuit haar eigen map? Dan kan een andere werkmap de oorzaak zijn. Path= stelt die map in. Een Linux Mint-gebruiker meldde dat deze instelling een snelkoppeling naar een uitgepakt ZIP-programma in diens geval liet werken.

Als een opdracht meteen stopt

Engelstalige tutorial van Professor Gerry Jenkins: een .desktop -vermelding maken en een shellscript met sleep gebruiken voor opdrachten die meteen stoppen.

Een TUI zoals Superfile blijft open voor interactie. Een opdracht die na het tonen van uitvoer afsluit, kan het terminalvenster ook sluiten. Professor Gerry Jenkins laat in een tutorial zien hoe een shellscript met een sleep-opdracht dat venster na afloop langer openhoudt. Het voorbeeld maakt duidelijk hoe de aanpak werkt; je kunt er zonder de bijbehorende scriptinhoud geen kant-en-klaar script uit overnemen.