Półtorej dekady temu najważniejsi producenci pamięci RAM zawarli porozumienie cenowe, które pozwoliło im zawyżać wartość swoich produktów, zarówno jako pojedynczych modułów, jak i preinstalowanych w innych systemach. Amerykański wymiar sprawiedliwości wykrył i potępił ten proceder, a także nakazał wypłatę odszkodowań poszkodowanym użytkownikom. Serwisy społecznościowe donoszą, że pierwsze czeki trafiły już do skrzynek pocztowych, a choć dla reszty świata jest to bardzo późno, dobrze jest wiedzieć, że od tamtej pory wiele się zmieniło.
Jeśli mieszkałeś w Stanach Zjednoczonych między 1 stycznia 1998 a 31 grudnia 2002 i w tym okresie nabyłeś jakiekolwiek urządzenie zawierające pamięć RAM, to najprawdopodobniej, jeśli tylko przeszedłeś odpowiednią procedurę prawną, otrzymasz czek ze stałą kwotą tytułem rekompensaty. Wiele osób po drugiej stronie oceanu zostało ostatnio zaskoczonych czekiem wahającym się między 70 a 128 dolarów, ale ponieważ nikt nie rozdaje pieniędzy za darmo, potrzebne jest głębsze wyjaśnienie. W latach 1998–2002 główni producenci pamięci RAM zawarli porozumienie cenowe za kulisami, które pozwoliło im sztucznie zawyżać ostateczny koszt swoich produktów.
Tego rodzaju machinacje jedynie niszczą koncepcję konkurencji na rynku i szkodzą portfelowi konsumenta. Jeśli pomysł, że pół tuzina spryciarzy spotyka się na kawie i decyduje manipulować cenami tylko dlatego, że mogą, wydaje ci się godny pogardy, to rozumiesz powagę sprawy. Sedno polega na tym, że amerykański wymiar sprawiedliwości w 2014 roku nakazał zamieszanym (między innymi takim firmom jak Micron, Nanya, Elpida, Samsung, Crucial, Hynix, Infineon, Winbond i NEC) zapłatę 310 milionów dolarów, z czego 200 milionów przeznaczono dla „zwykłych użytkowników”, które zaczęły krążyć w postaci wspomnianych czeków.
Oczywiście, wraz z wysyłką czeków proces zostaje zakończony, gdyż wszystkie drogi roszczeń zostały zamknięte w sierpniu 2014 roku, ale nawet jeśli przychodzi to piętnaście lat później, cieszy nas, że istniała jakakolwiek forma rekompensaty, i niech to będzie przestrogą, aby „nowe pokolenie” spryciarzy w świecie informatyki nie robiło czegoś podobnego dzisiaj.
