Anthropic podało 20 października 2026 r., że 17 z 211 projektów białek spełniło kryteria wiązania neurotoksyn skorpionów. To około 8,1% testowanych projektów. Wynik dotyczy wiązania w badaniach laboratoryjnych, nie wykazanego działania leczniczego.
Od projektu komputerowego do testów w laboratorium
W ciągu 64 godzin wewnętrzny model badawczy Anthropic działający w ramach Claude Science wygenerował 318 484 projekty białek, korzystając z 12 narzędzi do projektowania. Anthropic podało, że model wybrał 180 projektów do testów, a zespół dodał z jego pomocą kolejnych 31. Łącznie partnerzy badawczy firmy, Adaptyv Bio i Twist Bioscience, przetestowali 211 projektów. Kampania objęła 553 052 pary projekt–toksyna i zużyła około 10 000 godzin pracy GPU.
Projektowanie odbywało się obliczeniowo, ale wynik nie pochodzi wyłącznie z symulacji: laboratoria sprawdzały, czy przygotowane białka wiążą toksyny. Adaptyv Bio stosowało ekspresję bezkomórkową, a Twist Bioscience wytwarzało białka w komórkach ssaczych jako fuzje z fragmentem Fc przeciwciała. Oba laboratoria mierzyły wiązanie metodą rezonansu plazmonów powierzchniowych (SPR).
17 projektów spełniło kryteria dla czterech toksyn
Anthropic podało, że siedem projektów spełniło kryteria dla Cn2, cztery dla AaH II, cztery dla AaH I i dwa dla LqhIII. Dla Ts1 nie zakwalifikował się żaden. Każdy z 17 projektów spełniał kryteria wobec jednej toksyny; żaden projekt skierowany przeciw wielu toksynom nie zakwalifikował się dla więcej niż jednej. LqhIII oceniało tylko Adaptyv Bio.
| Neurotoksyna skorpiona | Projekty spełniające kryteria wiązania Anthropic |
| Cn2 | 7 |
| Ts1 | 0 |
| AaH I | 4 |
| AaH II | 4 |
| LqhIII | 2 |
Odsetek 8,1% wynika z obliczenia 17 ÷ 211. Anthropic podało osobno, że kryteria spełniło 11 z 60 projektów skierowanych przeciw jednej toksynie, czyli 18%. Ta druga liczba odnosi się wyłącznie do tego podzbioru. Żadna z tych wartości nie jest miarą skuteczności klinicznej.
Jak Anthropic oceniało wiązanie
Projekt musiał wykazywać wiązanie w każdej powtórzonej próbie, mieć wartość KD nie większą niż 1 µM i nie dawać sygnału wobec CLEC12A, białka użytego do sprawdzenia wiązania poza celem. KD, czyli stała dysocjacji, opisuje powinowactwo: niższa wartość oznacza silniejsze wiązanie.
Spośród kandydatów Anthropic wyróżniło Cn2-B1 i Cn2-B2. Według firmy oba wiązały Cn2 z powinowactwem w zakresie pojedynczych nanomoli w testach przeprowadzonych przez oba laboratoria. Eksperymenty konkurencyjne sugerowały, że wiążą się w pobliżu miejsca zajmowanego przez przeciwciało LR. Projekty celowały w miejsce, przez które toksyna oddziałuje z kanałem sodowym, białkiem uczestniczącym w przekazywaniu impulsów nerwowych.
Anthropic nie testowało, czy kandydaci neutralizują toksynę w komórkach ani czy chronią zwierzęta. Firma nie twierdzi więc, że opracowała surowicę przeciwjadową. W przypadku Cn2-B1 wymieniła jako dalsze kroki sprawdzenie wiązania toksyny oczyszczonej z jadu, pomiary patch-clamp oceniające wpływ na kanały sodowe oraz badania na myszach.
