3 listopada 2026 r. Google Cloud ogłosiło, że przekaże Agent Substrate i gVisor do Cloud Native Computing Foundation (CNCF) ze statusem Sandbox, obok OpenRL. Strona projektu CNCF wymienia Agent Substrate na poziomie dojrzałości Sandbox. Architektura i deklaracje wydajności pochodzą z ogłoszenia Google Cloud.

Jak Agent Substrate obsługuje sesje agentów

Google opisuje Agent Substrate jako opartą na Kubernetes warstwę sterującą i warstwę danych dla sesji agentów AI. Jej kluczowy pomysł to oddzielenie stanu sesji od zasobów obliczeniowych: Actor przechowuje stan agenta, a Worker dostarcza moc obliczeniową. Worker to wcześniej uruchomiony pod Kubernetes dostępny ze wspólnej puli.

Actor zachowuje system plików, zmienne środowiskowe, stan pamięci i reguły sieciowe. Gdy przychodzi żądanie do zawieszonego Actora, router je kolejkuje, a kontroler przydziela mu wolne miejsce na Workerze. System odtwarza pamięć i dane z dysku z warstwowej pamięci masowej, po czym przekazuje żądanie agentowi. Gdy sesja przechodzi w bezczynność, Agent Substrate zapisuje jej stan i zwalnia Worker.

Izolacja i deklarowane osiągi

Google opisuje gVisor jako działające w przestrzeni użytkownika jądro aplikacji, które przechwytuje wywołania systemowe. Według Google ma to oddzielać niezaufany kod od jądra systemu hosta. Dla zadań wymagających wirtualizacji sprzętowej lub własnych modułów jądra Agent Substrate obsługuje też mikromaszyny wirtualne Cloud Hypervisor przez to samo API.

Google podaje, że interaktywna sesja agenta może spędzać 90–95% czasu na oczekiwaniu na odpowiedź modelu, zewnętrzne API lub weryfikację człowieka. W opisanym scenariuszu agent podczas oczekiwania nie zużywa CPU, a jego stan pozostaje zachowany. To wyjaśnia, dlaczego utrzymywanie osobnego, stale działającego poda dla każdej sesji może być kosztowne.

Google deklaruje, że Agent Substrate odtwarza stan pamięci i dysku Actora w czasie krótszym niż 500 ms. Dla porównania opisuje ponad 20 sekund oczekiwania w scenariuszu zimnego uruchomienia kontenera serverless, który musi ponownie sklonować repozytoria, zainstalować pakiety i odbudować pamięć. Google podaje też, że system może obsługiwać tysiące aktywacji, zawieszeń i wznowień agentów na sekundę bez tworzenia nowego obiektu poda dla każdej operacji. Są to deklaracje Google dotyczące opisanych scenariuszy.

Google określiło wersję 1.0 jako najnowsze wydanie w chwili publikacji ogłoszenia i opisało projekt jako otwarty oraz gotowy do testów.