Badanie opublikowane 23 września 2026 r. wykazało, że wyniki izotopów żelaza i tytanu w próbkach Bennu pokrywają się w granicach niepewności z wynikami dla Ryugu i chondrytów węglistych typu CI. Autorzy proponują, że ciało macierzyste Bennu powstało tuż za linią śniegu, wewnątrz orbity Jowisza. To wniosek z kilku rodzajów danych, nie bezpośrednia lokalizacja asteroidy.
Co zmierzono w próbkach Bennu
Badacze analizowali izotopy żelaza (Fe), tytanu (Ti) i chromu (Cr) w pięciu próbkach cząstkowych. Izotopy to odmiany tego samego pierwiastka, które różnią się liczbą neutronów w jądrze atomu. Ich proporcje mogą zachować ślad materiału, z którego powstały ciała Układu Słonecznego.
W badanym materiale, od 20 do 1300 mg, wyniki izotopów Fe i Ti były zgodne w granicach niepewności analitycznej. Ten rezultat dotyczy analizowanych próbek, a nie każdej części asteroidy.
Jak wyniki Bennu wypadają na tle Ryugu i chondrytów CI
Dane izotopowe żelaza i tytanu z Bennu pokrywają się w granicach niepewności z wynikami dla Ryugu i chondrytów węglistych typu CI, czyli meteorytów o składzie zbliżonym do materiału typu Ivuna. Badanie wskazuje na pokrewieństwo materiału, nie na tożsamość tych ciał. Autorzy łączą je ze wspólnym rezerwuarem pyłu o cechach charakterystycznych zarówno dla materii z wewnętrznej, jak i zewnętrznej części młodego Układu Słonecznego.
Chrom opowiada nieco inną historię: jego izotopy wykazują niewielkie, ale mierzalne zróżnicowanie między badanymi próbkami Bennu. Autorzy wiążą te różnice z wodną przemianą materiału w ciele macierzystym. Wyniku dotyczącego chromu nie należy więc utożsamiać z bardziej jednorodnymi pomiarami żelaza i tytanu.
Proponowane miejsce powstania ciała macierzystego Bennu
Linia śniegu to umowna granica w dysku protoplanetarnym, za którą woda mogła występować w postaci lodu. Na podstawie danych izotopowych oraz dowodów petrogrficznych i chemicznych autorzy proponują, że ciało macierzyste Bennu uformowało się tuż poza tą granicą, ale wewnątrz orbity Jowisza.
W tym modelu rosnący Jowisz mógł utrudniać przepływ większych drobin, podczas gdy drobny pył mieszał się między obszarami dysku i przemieszczał do jego wnętrza. Takie mieszanie pomaga wyjaśnić, dlaczego materiał powiązany z ciałami z różnych regionów Układu Słonecznego ma wspólne cechy izotopowe.
To proponowany scenariusz powstania, wyprowadzony z pomiarów i innych danych o składzie materiału. Próbki Bennu, które misja OSIRIS-REx dostarczyła na Ziemię 24 września 2023 r., pozwoliły zbadać jego skład; same pomiary nie wskazują bezpośrednio miejsca, w którym uformowało się ciało macierzyste.
