Microsoft opisuje trzy sposoby odizolowania agentów AI w Windows: izolację procesu, izolację sesji w ramach Microsoft Execution Containers (MXC) oraz osobny komputer w chmurze w usłudze Windows 365 for Agents. Pierwsze dwa rozwiązania ograniczają dostęp lokalnie, ale na różne sposoby; trzecie oddziela środowisko agenta od komputera użytkownika.
W relacji z wywiadu Satya Nadella określił agentów i modele jako ryzyko wewnętrzne. To podejście wiąże się z jego szerszym postulatem ludzkiej kontroli nad AI, opisanym w wcześniejszym artykule NeoTeo. Konkretne granice uruchomienia Microsoft przedstawił w opisie MXC.
Trzy sposoby uruchomienia agenta
| Opcja | Gdzie działa agent | Co jest oddzielone lub ograniczone | Zastosowanie opisane przez Microsoft |
| Izolacja procesu MXC | Lokalny proces Windows | Reguły mogą ograniczać dostęp do plików i domen sieciowych | Uruchamianie kodu, na przykład przez agentów programistycznych |
| Izolacja sesji MXC | Osobna sesja Windows | Pulpit, schowek, interfejs, urządzenia wejściowe i aktywne sesje użytkownika | Dłużej działające zadania wymagające oddzielnego środowiska; początkowo sesje nieinteraktywne |
| Windows 365 for Agents | Oddzielny komputer w chmurze zarządzany przez Intune | Środowisko agenta jest oddzielone od komputera użytkownika | Uruchamianie agenta poza lokalnym urządzeniem |
Izolacja procesu tworzy lżejszą granicę dla konkretnego obciążenia. Przy agencie programistycznym reguły mogą na przykład ograniczyć dostęp do określonych plików i domen sieciowych. To administrator lub aplikacja definiują politykę, a Windows egzekwuje ją w czasie działania.
Izolacja sesji oddziela więcej elementów środowiska użytkownika. Microsoft wymienia pulpit, schowek, interfejs, urządzenia wejściowe i aktywne sesje. Sesja może korzystać z osobnej tożsamości lokalnej albo tożsamości w chmurze opartej na Microsoft Entra. Według Microsoftu pozwala to przypisywać aktywność do agenta i zarządzać nią przez Entra oraz Intune.
Jakie zasady obejmuje MXC
Zasady MXC mogą określać dostęp do systemu plików, ruchu sieciowego i elementów interfejsu, takich jak schowek czy obsługa graficzna. Repozytorium MXC wymienia Windows 11 w wersjach x64 i ARM64 oraz ProcessContainer jako domyślny mechanizm Windows. Windows Sandbox, MicroVM i Hyperlight są w nim oznaczone jako eksperymentalne.
Ważny szczegół dla deweloperów: tryb audytu wyłącza zabezpieczenia sandboxa dla analizowanego obciążenia. Służy więc do sprawdzania jego zachowania, a nie do uruchamiania go w chronionym środowisku.
Osobna tożsamość pomaga przypisać działania do agenta; reguły dostępu określają, do jakich zasobów może sięgnąć. Microsoft opisuje też Microsoft Defender jako narzędzie zapewniające ochronę w czasie rzeczywistym przed prompt injection, czyli wstrzyknięciem instrukcji, oraz innymi pojawiającymi się zagrożeniami związanymi z agentami.
Lokalna izolacja a Windows 365 for Agents
Izolacja procesu i izolacja sesji działają na komputerze z Windows, natomiast Windows 365 for Agents przenosi środowisko agenta do oddzielnego Cloud PC zarządzanego przez Intune. Microsoft opisywał ten komputer w chmurze jako odrębny od urządzenia użytkownika i możliwy do usunięcia w razie naruszenia.
Statusy tych rozwiązań różniły się w komunikacie Microsoftu z 2 czerwca 2026 r. Firma przedstawiła MXC jako wczesną wersję zapoznawczą, a izolację procesu i sesji zapowiedziała do wczesnego podglądu wkrótce po Build 2026; część możliwości była dostępna w kompilacjach Windows Insider. Windows 365 for Agents Microsoft określił w tym samym komunikacie jako ogólnie dostępny.
