3 listopada 2026 r. University of Warwick poinformował, że współpraca LHCb uzyskała dowody na rzadki rozpad mezonu B⁰ (Bd) na dwa miony, zapisany jako B⁰→μ⁺μ⁻. Wynik ma istotność 3,2 sigma, poniżej konwencji odkrycia przy pięciu sigma, i jest zgodny z Modelem Standardowym. Ciemnej materii nie wykryto. University of Warwick
Co zaobserwowało LHCb?
Mezon B⁰ (Bd) może rozpadać się na parę mionów, czyli cząstek podobnych do elektronów, ale cięższych. Warwick podaje, że według przewidywań taki rozpad zachodzi mniej więcej raz na dziesięć miliardów cząstek beauty. To przewidywana częstość, a nie odsetek zaobserwowany w zebranych danych.
Jak mocny jest wynik 3,2 sigma?
LHCb zgłosiło dowody na rozpad, ale wartość 3,2 sigma nie osiąga pięciu sigma, czyli konwencjonalnego progu odkrycia w fizyce cząstek. Warwick podał też, że zmierzony wynik zgadza się z przewidywaniami Modelu Standardowego. Nie jest to zatem odkrycie nowej cząstki.
Jakich danych i metody użyto?
Analiza połączyła dane zebrane w latach 2011–2018 z nowszymi danymi z lat 2024–2025. Według Warwick uczenie maszynowe pomogło wyodrębnić słaby sygnał na tle szumu i udoskonalić poszukiwania.
Dlaczego w tym kontekście pojawia się ciemna materia?
Rzadkie rozpady mogą pomóc badać, czy nieznane cząstki lub oddziaływania wpływają na zachowanie materii w bardzo małych skalach. Taka możliwość stanowi motywację do dalszych poszukiwań, a ciemna materia jest jednym z ich potencjalnych tematów. Zgłoszony wynik nie jest jej detekcją i pozostaje zgodny z Modelem Standardowym.
Określenie „zeptowerse” odnosi się do skali około 10⁻²¹ metra. Krótki materiał Cambridge University przedstawia tę skalę i możliwe kierunki dalszych badań; film jest po angielsku.
