Znudziła Cię kongestia spowodowana wieloma sieciami bezprzewodowymi? Twoje urządzenia tracą połączenie na każdym kroku? Rynek oferuje kilka rozwiązań, ale specjaliści od lat pracują nad czymś, co mogłoby być definitywnym zamiennikiem WiFi. Mowa o LiFi, opartym na świetle. Studentka Uniwersytetu Eindhoven w Holandii zdołała zoptymalizować LiFi tak, aby wykorzystywało ono częstotliwości podczerwieni, a pierwsze testy laboratoryjne wskazują prędkość 42,8 gigabita na sekundę. Gdzie się podpisać…?
Osobiście nie mam wielkich problemów z kongestią, ale niektórzy moi przyjaciele i współpracownicy widzieli, jak ich okolica zamienia się w koszmar WiFi, z wieloma sieciami zajmującymi te same kanały, powodującymi zakłócenia i wpływającymi na wydajność wszystkich urządzeń. Głównym zaleceniem w takich przypadkach jest przejście na 5 GHz i pozostanie ponad tym hałasem, jednak w drodze są lepsze rzeczy, a jedną z nich jest LiFi. Pierwsze demonstracje tej technologii były bardzo efektowne. Wszystko, co musi zrobić użytkownik, aby otrzymywać informacje przez LiFi, to umieścić swoje urządzenie pod specjalną diodą LED… i to jest dokładnie jego słaby punkt: nikt nie chce mieć włączonych świateł przez cały dzień, aby korzystać z Internetu lub streamować w sieci lokalnej.
Najnowsze wiadomości na temat LiFi prowadzą nas na Uniwersytet Eindhoven w Holandii, gdzie studentka Joanne Oh (obecnie doktor) wraz z zespołem badaczy stworzyła nową odmianę LiFi opartą na świetle podczerwonym. Chociaż używamy podczerwieni od dziesięcioleci do przesyłania informacji (dobrym przykładem jest pilot do telewizora), różnica polega na serii „anten świetlnych”, które wysyłają promienie pod różnymi kątami i o różnych długościach fali. Zakłócenia są zredukowane do zera, ponieważ anteny mają zdolność przypisywania każdej długości fali każdemu urządzeniu, co utrzymuje się nawet w obecności sieci WiFi w pobliżu. Częstotliwości wynoszą około 200 teraherców, o długościach fali powyżej 1.500 nanometrów.
A teraz najlepsza część: jak szybkie jest to LiFi? Na odległości dwóch i pół metra Joanne Oh osiągnęła szczyt 42,8 gigabita na sekundę, ponad 100 razy więcej, niż może dostarczyć przeciętny router. Gwiazdką przy tym pomiarze jest to, że dotyczy on tylko pobierania, a wysyłanie nadal odbywa się za pomocą konwencjonalnych sygnałów. Ile trzeba będzie czekać, aby zobaczyć coś takiego na półkach sklepowych? Około pięciu lat… minimum.
