Analiza opublikowana 7 października 2026 r. szacuje, że w modelu Vish Nandlalla scenariusz Starlink Mobile z układem antenowym o powierzchni 40 m² osiąga próg około 82 osób na km² przy 10-procentowym udziale w rynku. To wyliczenie zależne od przyjętych założeń o przepustowości i ruchu użytkowników, a nie wynik pomiaru działania sieci.
Jak obliczono wartość bazową
Model zakłada satelitę na wysokości około 330 km, pasmo downlinku o szerokości 25 MHz i efektywność widmową 1 bit/s/Hz. Efektywność widmowa określa, ile informacji można przesłać przy wykorzystaniu jednostki pasma. Przy tych założeniach model wylicza około 25 Mb/s dla wiązki szerokiej na około 9,3 km, czyli około 0,33 Mb/s na km².
Po stronie użytkowników przyjęto 20 GB transmisji miesięcznie na abonenta i około 0,10 Mb/s obciążenia w godzinie szczytu. Model zakłada też, że 40% ruchu odbywa się na zewnątrz lub w pojazdach. W tej części ruchu zapotrzebowanie przypisane łączności satelitarnej wynosi około 0,04 Mb/s na abonenta.
Podzielenie 0,33 Mb/s na km² przez 0,04 Mb/s na abonenta daje około 8,25 abonenta na km². Przy 10-procentowym udziale w rynku odpowiada to zagęszczeniu około 82 osób na km². Ta ostatnia liczba opisuje więc próg wyliczony dla określonego zestawu założeń, nie uniwersalną wartość dla każdej lokalizacji.
Większe scenariusze układu antenowego, wyższe progi
W modelu zwiększenie powierzchni układu antenowego zmienia szacowane zagęszczenie przy tym samym, 10-procentowym udziale w rynku. Są to warianty obliczeń, a nie potwierdzone wymiary sprzętu Starlink Mobile.
| Modelowana powierzchnia układu antenowego | Szacowany próg zagęszczenia | Modelowany udział w rynku |
| 40 m² | około 82 osoby/km² | 10% |
| 120 m² | około 368 osób/km² | 10% |
| 250 m² | ponad 1 000 osób/km² | 10% |
Wartość bazowa zależy również od założeń o ruchu. Przy udziale ruchu na zewnątrz i w pojazdach równym 30% model podnosi próg do około 109 osób/km²; przy 60% obniża go do około 55. Podwojenie użycia telefonu zmienia go z kolei do około 41 osób/km². To pokazuje, jak silnie wynik zależy od tego, ile ruchu satelitarnego przypada na najbardziej obciążoną porę dnia.
Co pokazuje mapa ludności USA
Dla bazowego progu około 82 osób/km² model przypisuje obszarom poniżej tej gęstości około 91% zaludnionych terenów 48 sąsiadujących stanów USA, ale tylko 23% mieszkańców kraju. Wyliczenie opiera się na danych ludnościowych i powierzchniowych ZIP/ZCTA ze spisu z 2010 r., przeskalowanych do 2025 r.
Ten rozkład obrazuje różnicę między rozległym obszarem o niskiej gęstości zaludnienia a miejscami, gdzie wielu użytkowników skupia się na niewielkiej przestrzeni. Wyniki mapowania dotyczą USA; nie są szacunkiem dla Polski.
Rola infrastruktury naziemnej w gęściej zaludnionych miejscach
W modelu obszary o większej gęstości wymagają dodatkowych naziemnych radii, lokalizacji sieciowych i łączy dosyłowych. Dla przedziału od 100 do 1 500 osób na km² oszacowano około 17 węzłów naziemnych na km², przy promieniu około 150 m na węzeł. W całym tym przedziale model przewiduje około 8,1 mln węzłów.
To element analizowanej architektury łączącej łączność satelitarną z naziemną, a nie zapowiedź wdrożenia przez SpaceX. Model wskazuje, że obsługa ruchu w gęstych skupiskach ludności wymagałaby także infrastruktury na ziemi.
Pomiar, który mógłby ocenić model
Nandlall wskazał przepustowość w godzinie szczytu przypadającą na kilometr kwadratowy jako przyszły pomiar, który mógłby sprawdzić założenia dotyczące pojemności Starlink Mobile.
