Pralka to bez wątpienia jeden z najważniejszych wynalazków ostatnich... trzystu lat? Więcej? Pierwsze przykłady sięgają XVII wieku, ale dziś mamy praktycznie statki kosmiczne, które piorą, suszą, perfumują i uruchamiają Dooma.
Mówi się, że „potrzeba jest matką wynalazków”, ale jeśli istnieje potrzeba, która wyróżnia się ponad inne, to jest nią oszczędzanie czasu lub jego optymalizacja. Automatyzacja prania ubrań to jeden z najlepszych przykładów: wciąż są regiony, gdzie pierze się ręcznie w rzekach, ale pomijając negatywne aspekty, takie jak „paskudzenie” nowszych modeli (gdzie aktualizacja oprogramowania lub łożysko może wyłączyć urządzenie), prawda jest taka, że nowoczesna pralka to triumf. A skoro pranie ubrań się udało, czemu by nie przenieść tego na ludzi? Właśnie to badało Sanyo.
Sanyo Ultrasonic Bath i przyszłość higieny osobistej w 1970 roku
Podczas Wystawy Światowej w Osace w 1970 roku, pod hasłem „Postęp i Harmonia dla Ludzkości”, zaprezentowano wiele fantastycznych projektów, a jednym z nich był Sanyo Ultrasonic Bath – pralka dla ludzi.
Wszystkie pokazy przebiegały według podobnego schematu: modelka w skąpym stroju wchodziła do komory myjącej po drabince, ale jej głowa pozostawała na zewnątrz u góry (a w niektórych wariantach można było też wysunąć ramiona). Po ustawieniu temperatury maszyna zaczynała strzelać strumieniami ciepłej wody – czyli pranie wstępne.
Pięć minut później maszyna napełniała komorę gorącą wodą na trzyminutową „kąpiel ultradźwiękową”, po której następowało dwuminutowe płukanie. Ostatnia faza to opróżnienie komory, strumienie gorącego powietrza do suszenia modelki oraz sesja na podczerwień i ultrafiolet jako działanie bakteriobójcze. Łącznie cały cykl nie przekraczał 15 minut.
Oczywiście Sanyo Ultrasonic Bath nigdy nie wyszedł poza fazę prototypu. Po pierwsze, urządzenie jest gigantyczne. Po drugie, całkowicie ignoruje włosy. Po trzecie, niektóre części ciała wymagają ręcznego dostępu do prawidłowej higieny. Jednak pomysł „pralki dla ludzi” nigdy nie zniknął całkowicie, a prototyp jest przechowywany w muzeum Panasonic, które przejęło Sanyo w 2009 roku.
Źródło i zdjęcia: Core77
