8 października 2026 r. ESA opisuje wyniki analizy, która łączy badany switchback w wietrze słonecznym z gorącymi pętlami magnetycznymi na Słońcu. Mieszanka naładowanych cząstek tlenu i węgla wskazuje, że podczas jego powstawania mogła zajść rekoneksja wymienna. Fale i turbulencje prawdopodobnie wpływają na jego późniejszy ruch w przestrzeni.
Czym jest switchback w wietrze słonecznym?
Wiatr słoneczny to strumień naładowanych cząstek wypływających ze Słońca. Switchbackiem nazywa się esowate zagięcie pola magnetycznego niesionego przez ten strumień. W 2022 r. Solar Orbiter zaobserwował taki obiekt i potwierdził jego kształt. Opisany 8 października 2026 r. wynik dotyczy innego pytania: skąd pochodzi materia badanego switchbacku.
Cząstki wskazują na gorące pętle magnetyczne
Solar Orbiter przeleciał przez duży switchback i zbadał jego plazmę za pomocą instrumentu Solar Wind Analyser (SWA). W trakcie pomiaru sonda znajdowała się mniej więcej w połowie drogi między Ziemią a Słońcem.
ESA podaje, że w próbce znaleziono charakterystyczną mieszankę naładowanych cząstek tlenu i węgla. Jej skład wskazuje na gorące pętle magnetyczne przy powierzchni Słońca. To właśnie na podstawie tej wskazówki badacze wiążą powstawanie badanego switchbacku z rekoneksją wymienną.
Rekoneksja przy Słońcu, fale później
W otwartym obszarze magnetycznym linie pola rozciągają się w przestrzeń. W zamkniętej pętli mogą natomiast uwięzić plazmę. Gdy takie obszary oddziałują i dochodzi do rekoneksji, wcześniej uwięziona plazma może wydostać się w przestrzeń. ESA wskazuje ten proces jako mechanizm powstawania badanego switchbacku.
Fale i turbulencje pełnią w tym opisie inną rolę: prawdopodobnie wpływają na ruch zagięcia już po tym, jak opuści ono Słońce. Nie zastępują więc rekoneksji jako wskazanego mechanizmu jego powstawania — dotyczą późniejszego etapu.
Jak prześledzono słoneczne źródło
Analiza połączyła pomiary cząstek wykonane bezpośrednio w miejscu przelotu, obrazy tarczy Słońca i modelowanie pól magnetycznych. Wykorzystany model powiązał pomiary Solar Orbiter z danymi NASA Solar Dynamics Observatory, co pozwoliło wskazać słoneczne źródło plazmy.
ESA podaje, że powiązany artykuł naukowy „On the Coronal Origin of Magnetic Switchbacks in the Solar Wind” ukazuje się 8 października 2026 r. w czasopiśmie Nature Astronomy.
Znaczenie dla badań nad wiatrem słonecznym
Ustalenie, jak materia wiatru słonecznego łączy się z procesami zachodzącymi przy powierzchni Słońca, pomaga badać jego dynamikę. ESA wskazuje, że lepsze rozumienie wiatru słonecznego ma znaczenie dla przygotowań na burze słoneczne i ochrony infrastruktury kosmicznej.
