Szachy przekraczają kultury, niszczą granice, otwierają umysły, uczą, bawią, ulepszają, optymalizują. Ich magia dała początek ogromnej liczbie zagadek, w tym tym małym wyzwaniom publikowanym w różnych gazetach. Ale dziś mamy do czynienia z jedną, która może skrywać klucz do ludzkiej świadomości. Zagadka została zaprojektowana przez Sir Rogera Penrose'a i uważa się, że jest bardzo łatwa do rozwiązania dla ludzkiego umysłu, ale powinna doprowadzić każdą sztuczną inteligencję do szaleństwa. Naukowcy mają nadzieję odkryć fundamentalne różnice między nimi i sprawdzić, czy istnieją efekty kwantowe w tle.
Wszyscy wiemy, że sztuczna inteligencja musi być trenowana... a ludzki umysł również. Ale jedną z najważniejszych różnic jest to, że sztuczne inteligencje nie są samoświadome i nie mogą zyskać tego, czego im brakuje, poprzez zwykłe szkolenie. Bez względu na to, jak zaawansowane są dostępne algorytmy, prawda jest taka, że (na razie) są one na równi z każdym innym narzędziem. Czym dokładnie jest „to, czego im brakuje”? Nowy Instytut Penrose, który będzie miał oddziały w University College London i Uniwersytecie Oksfordzkim, spróbuje się tego dowiedzieć: Co czyni ludzki umysł wyjątkowym. Badanie świadomości z punktu widzenia fizyki nie jest łatwe i ma wielu przeciwników, ale zasadniczym krokiem jest ustalenie różnicy między sztuczną inteligencją a ludzkim umysłem. Badania zaczynają się... od szachowej zagadki.
Sam Sir Roger Penrose to przyznaje: To bardzo łatwe dla człowieka. Sytuacja w zagadce wydaje się niemożliwa, ale jest w pełni legalna według zasad szachów. Dokładnym celem instytutu jest skanowanie mózgów uczestników, gdy odkrywają rozwiązanie, jeśli wolisz „moment eureka”, i jeśli to możliwe, wykrycie tego błysku bystrości. Ludzki umysł potrzebuje zaledwie kilku sekund (i bardzo mało energii), aby osiągnąć akceptowalne rozwiązanie, ale przeciętna sztuczna inteligencja gubi się, obliczając, że czarne mogą wygrać na podstawie liczby bierek i ich pozycji.
Czy nadal potrzebujesz rozwiązania? Zobaczmy: Białe muszą wymusić remis. Mają wszystko podane na tacy, a przy szczególnie słabym graczu na czarnych mogłyby nawet wygrać. Proces sprowadza się do utrzymania białego króla na białych polach i nigdy nie ruszania pionka (chyba że gra czarnych jest katastrofalna, co doprowadziłoby pionka do c8, zamianę na hetmana i mata). Z powodu „reguły 50 posunięć”, jeśli nie ma bić ani ruchów pionków, partia kończy się remisem. Osobiście nie wierzę, że ludzka świadomość zostanie ujawniona za pomocą ćwiczenia szachowego, ale jeśli instytut chce spróbować, są mile widziani.
Telegraph
