Talento vs. szczęście: czy wysiłek i inteligencja są przeceniane?

Meritokracja, poświęcenie, praca, wysiłek, zaangażowanie, przygotowanie, umiejętności, talent… to pojęcia, które rzucamy w jedną lub drugą stronę, próbując zrozumieć lub uzasadnić pozycje społeczne i ekonomiczne, które wydają się przesadzone i nieproporcjonalne. Opublikowane badanie autorstwa Alessandro Pluchino i jego zespołu z Uniwersytetu w Katanii wskazuje, że istnieje znacznie potężniejszy czynnik decydujący o sukcesie i bogactwie niektórych osób… a jest nim nic innego jak szczęście.

Czy szczęście jest ważniejsze niż talent?

Osoba przedłuża naukę, zdobywa solidną pracę, jest odpowiedzialna za swoje wydatki osobiste, unika nadmiaru i bezpiecznie inwestuje… tylko po to, by ostatni («wstaw tutaj kryzys gospodarczy») odebrał jej wszystko i skończyła pedałując za kilka euro. Bardziej uprzywilejowani mogą jej powiedzieć, że nie była inteligentna, że powinna być lepiej przygotowana, że nie wystarczająco się starała, ale rzadko wspominają o szczęściu.

Nie jesteś przekonany? Spójrzmy: zakłada się, że rozkład bogactwa podlega (w mniejszym lub większym stopniu) zasadzie 80:20, czyli 80 procent bogactwa znajduje się w rękach 20 procent społeczeństwa (zasada Pareto). Ta zależność wydaje się działać niezależnie od społeczeństwa czy skali, jednak istnieją ogromne anomalie. Niektóre osoby… mają więcej niż można by oczekiwać. Wtedy odwołuje się do merytokracji, inteligencji, lepszego przygotowania czy naturalnego talentu, aby bronić takiej różnicy… ale podobnie jak w poprzednim przykładzie, nie mówi się o szczęściu, albo robi się to bardzo ograniczenie.

Badanie Pluchino

Jaki jest zatem prawdziwy wpływ szczęścia na sukces ekonomiczny niektórych członków naszego społeczeństwa? Alessandro Pluchino i jego zespół z Uniwersytetu w Katanii opublikowali w lutym 2018 roku (z poprawkami w lipcu) badanie zatytułowane «Talento vs. Suerte: El Rol de la Aleatoriedad en Éxitos y Fracasos». Zespół stworzył komputerowy model «ludzkiego talentu» i sposób, w jaki ludzie go wykorzystują, aby wykorzystywać okazje w swoim życiu.

Model komputerowy

Model ten opiera się na «N osobach», z których każda ma pewien poziom talentu, rozłożony zgodnie z rozkładem normalnym (Gaussa). Jeśli talent jest definiowany jako «klucz do sukcesu», to rozkład bogactwa powinien podlegać bardzo podobnym parametrom jak rozkład talentu.

Wyniki symulacji

Model komputerowy zakłada dla każdej osoby 40-letnie życie zawodowe. W tym symulowanym okresie każda z osób otrzymuje «pomyślne ciosy losu», które może wykorzystać do zwiększenia swojego bogactwa zgodnie ze swoim talentem, ale także «niepomyślne ciosy losu» o odwrotnym działaniu. Pluchino i jego zespół przeprowadzili wiele symulacji, aby wzmocnić swoje wyniki, i obliczyli rozkład bogactwa. Pierwszym punktem do podkreślenia jest to, że zasada Pareto pozostała stosunkowo nienaruszona, z relacją 80:20. Jednak te uprzywilejowane 20 procent jest dalekie od najbardziej utalentowanych.

Parametr «maksymalnego sukcesu ekonomicznego» prawie nigdy nie pokrywał się z «maksymalnym talentem» i odwrotnie. Innymi słowy, ogromna większość tych, którzy dotarli na szczyt, zrobiła to dzięki czystemu szczęściu. W świecie, który ubóstwia zwycięzców (a także nagradza ich większą ilością zasobów i przywilejów), karząc przegranych, praca Pluchino i jego zespołu zmusza nas przynajmniej do rzucenia drugiego spojrzenia.

Dostęp do badania: Kliknij tutaj

Źródło: Business Insider