In onderzoek dat Anthropic op 16 oktober 2026 publiceerde, ontwierp Claude een Reed–Solomon-decoder voor decoded quantum interferometry (DQI) met een reserve van 19 qubits. Anthropic schrijft de kleinere reserve toe aan een andere decodeermethode en het reconstrueren van tijdelijke waarden in plaats van ze op te slaan. Anthropic beschrijft de aanpak en simulaties.
Hoe Claude de decoder opnieuw opbouwde
De eerdere aanpak gebruikte het uitgebreide Euclidische algoritme. De invoerafhankelijke reeks bewerkingen daarvan is lastig om te zetten in een vaste omkeerbare quantumcircuit. Claude gebruikte in plaats daarvan het Berlekamp–Massey-algoritme en reconstrueerde de meeste tijdelijke waarden vanuit de actuele toestand van het circuit, in plaats van ze gedurende de berekening te bewaren. Anthropic rapporteert dat deze combinatie het aantal Toffoli-poorten voor de decoder met een factor 12 verlaagde ten opzichte van de eerdere constructie. De onderzoeksbeschrijving van Anthropic licht de wijziging toe.
Een qubit is de basiseenheid waarin een quantumcomputer informatie opslaat. Een Toffoli-poort is een omkeerbare logische poort; het aantal van zulke poorten is een maat voor de bewerkingen in een circuit. Beide aantallen beschrijven circuitbronnen, niet rechtstreeks de rekentijd op een quantumcomputer.
Wat de reserve van 19 qubits inhoudt
Voor een opslagreserve die ook het slechtste geval afdekte, zouden volgens Anthropic 665 qubits nodig zijn. Het voorgestelde ontwerp reserveerde 19 qubits voor één uitzonderlijke opgeslagen waarde en reconstrueerde de meeste andere tijdelijke waarden. Die 19 qubits zijn dus de reserve voor die waarde, niet het totale qubitaantal van het circuit.
Anthropic simuleerde 403 miljoen voorbeelddecoderingen. Ongeveer één op de 10.000 had meer opslag nodig dan de reserve van 19 qubits; volgens Anthropic bleef die frequentie binnen de toegestane foutmarge voor deze taak. De lagere reserve berust daarmee op een afweging: minder opslag reserveren, terwijl een klein deel van de gesimuleerde gevallen extra nodig had. Anthropic beschrijft de simulatie en de foutmarge.
De decoder in het bredere onderzoek
De decoder was een van acht rekentaken in de studie. Het preprint, op 15 oktober 2026 ingediend bij arXiv, meldt dat de circuits bij zeven van de acht taken zowel het aantal Toffoli-poorten als het qubitaantal aanzienlijk verlaagden. Voor de achtste taak, modulaire inversie, beschrijven de auteurs een nieuwe omkeerbare architectuur die de afweging tussen die twee bronnen verbeterde. De samenvatting van het preprint vat die resultaten samen.
Claude stelde circuitcode voor binnen een zoekproces met een evaluator: die controleerde de implementaties en gaf scores voor het gebruik van circuitbronnen. Voor de elliptische-kromme-opdracht meldt Anthropic een zoekronde van 53 uur, met een eerste opdracht en af en toe een aansporing om breder te zoeken; tussen de rondes kwam er volgens het bedrijf geen menselijke input. Anthropic zegt dat de uitkomst voor die opdracht ook is gecontroleerd met grootschalige numerieke simulaties en geformaliseerd in Lean.
De studie draaide om het ontwerpen en evalueren van quantumcircuits; de circuits werden niet op quantumhardware uitgevoerd. De gemelde winst voor de decoder is daarom een resultaat over circuitontwerp en simulatie, geen meting van de snelheid van een quantumcomputer.
