Heb je de documentaire voor de twintigste verjaardag van Half-Life 2 nog niet gezien? Nou, dat zou je moeten doen. Het zit vol met fantastische details, maar afgezien van het technische en creatieve aspect moest het spel door zeer turbulente juridische wateren varen, zozeer zelfs dat Valve bijna verdween, met Gabe Newell en Scott Lynch aan de rand van de afgrond. Gelukkig heeft dit verhaal een held van het laatste moment: een stagiair die de sleutel vond om de situatie om te draaien…
Het verhaal neemt ons mee naar het begin van de eeuw: destijds was Sierra Entertainment al overgenomen en opgeslokt door Vivendi. Dankzij een bestaande overeenkomst had Vivendi internationale distributierechten voor Half-Life en de afgeleide producten, maar alleen in retailvorm. Het probleem ontstond toen Vivendi kopieën van Counter-Strike begon te licentiëren aan internetcafés in Zuid-Korea, een actie die geen steun vond in de oorspronkelijke voorwaarden van de overeenkomst.
De reactie van Valve was meer dan mild: hoewel het een rechtszaak tegen Vivendi aanspande, wilde het alleen erkenning van de fout en een basisbedrag (in de orde van duizenden dollars) voor juridische kosten. Wat deed Vivendi? Het ging in de 'nucleaire modus' en stapelde tegenvorderingen op. Scott Lynch, COO van Valve, geeft aan dat sommige elementen binnen Vivendi niet zo blij waren met de voorwaarden van de overeenkomst, en de claim over de licentie voor internetcafés was de druppel die de emmer deed overlopen. In Lynch's eigen woorden: Vivendi "ontketende de Derde Wereldoorlog".
(N.v.d.R.: Hoofdstukken 5 en 9)
Valve versus Vivendi: de strijd om de ziel van Half-Life 2
De juridische vertegenwoordiger van Valve, Karl Quackenbush, legt uit dat Vivendi van advocatenkantoor wisselde en uiteindelijk een ander team in San Francisco inhuurde dat in feite bloed wilde zien: ze wilden de overeenkomst uit 2001 ontbinden, volledige controle over het intellectueel eigendom van Half-Life, en de ontwikkeling van Steam blokkeren, onder andere. Dit betekende dat Gabe Newell en Lynch ook als gedaagden werden opgenomen. Het was niet genoeg om Valve te laten verdwijnen; ze wilden beide mannen ook failliet laten gaan, waardoor de juridische kosten tot een onhoudbaar niveau stegen. Newell ging zelfs zijn huis te koop zetten.
De juridische strijd met Vivendi duurde tot de release van Half-Life 2. Valve vond andere financieringsbronnen, maar het punt was de rechter ervan te overtuigen dat ze gelijk hadden, en dat Vivendi Counter-Strike niet buiten de overeenkomst om mocht licentiëren. De sleutel lag begraven in miljoenen pagina's (e-mails, contracten, documenten, enz.) uit het 'discovery'-proces... allemaal in het Koreaans. Het meest indrukwekkende is dat het werd ontdekt door een stagiair, een 'zomerassistent' genaamd Andrew, die naast moedertaalspreker Koreaans ook een major in zijn taal had. In wezen ontdekte Andrew dat de "Assistant General Manager" van Vivendi in Zuid-Korea contact had opgenomen met de algemeen directeur om te melden dat hij "de documenten die verband hielden met de zaak van Valve had vernietigd, zoals was opgedragen".
De juridische nucleaire oorlog veranderde in een schriftelijke erkenning van Vivendi dat het bewijsmateriaal had vernietigd. De uiteindelijke overeenkomst tussen beide partijen kwam tot stand in april 2005, en de distributie van Vivendi via alle kanalen eindigde op 31 augustus van dat jaar. Half-Life 2 veroverde alles op zijn pad en ontving 39 prijzen als "Spel van het Jaar".
Bron: PC Gamer
