Ondanks de vertragingen, budgetproblemen, dreigementen van annulering, technische twijfels en last-minute schrikken, bevindt de James Webb-ruimtetelescoop zich al op de optimale positie, klaar om zijn buitengewone missie te beginnen. Met officiële evenementen in het Witte Huis en live streams hebben NASA en ESA een selectie van vijf beelden gedeeld die door de telescoop zijn vastgelegd, waaronder het oudste en meest gedetailleerde beeld van ons universum tot nu toe.
En op een dag zei de James Webb-telescoop tegen het universum: 'Glimlach'. Van president Biden tot de Google-doodle, iedereen viert de beginfase van dit fantastische project. Logischerwijs verliep de officiële presentatie niet zonder incidenten (de livestream van NASA was 'problematisch', om het zo te zeggen), maar het was uiteindelijk de moeite waard. De eerste beelden van James Webb zijn al onder ons, en zijn avontuur begon met dit beeld:
Webb's First Deep Field
"Webb's First Deep Field" is de eerste operationele afbeelding van de telescoop en toont ons de galactische cluster SMACS 0723. Het is het oudste en meest gedetailleerde beeld dat we tot nu toe van het diepe universum hebben verkregen, en de eerste in valse kleuren van de telescoop. De compositie is gegenereerd met beelden die onder verschillende golflengtes zijn vastgelegd, en we kunnen de massa van de cluster een zwaartekrachtlenseffect zien vormen. Het waargenomen stukje hemel komt overeen met een zandkorrel die iemand met gestrekte arm op aarde vasthoudt.
Atmosferische samenstelling van WASP-96b
WASP-96b is een exoplaneet die rond de ster WASP-96 draait, een gasreus met de helft van de massa van Jupiter, op ongeveer 1.150 lichtjaar van de aarde. De James Webb-telescoop kan de aanwezigheid van gasmoleculen detecteren op basis van kleine helderheidsvariaties in specifieke lichtkleuren, en zijn meting van WASP-96b is de meest gedetailleerde van dit type tot nu toe. Het resultaat wijst duidelijk op waterdamp... maar het is waterdamp op 1.150 lichtjaar.
Zuidelijke Ringnevel
Ook bekend als NGC 3132, deze nevel is een van de meest bestudeerde, en bevindt zich op 2.000-2.500 lichtjaar afstand. Het beeld aan de linkerkant is vastgelegd met de NIRCam-module (Near-Infrared Camera), terwijl aan de rechterkant het resultaat van de MIRI-module (Mid-Infrared Instrument) staat, dat een nieuw detail bevestigt: de tweede ster van de centrale configuratie is bedekt met stof. Het algemene resultaat toont ons een van de meest spectaculaire voorbeelden van stellaire dood. Zoals NASA zegt, sommige sterren bewaren het beste voor het laatst.
Stephans Kwintet
Het nieuwe beeld van het Stephans Kwintet kan alleen als massief worden omschreven: we hebben te maken met een reconstructie gemaakt van bijna duizend afzonderlijke beelden, het grootste mozaïek dat de telescoop tot nu toe heeft gemaakt (voorlopig). We observeren deze groep al meer dan 120 jaar, maar het detail dat Webb op tafel legt is ongekend, met gebieden van miljoenen jonge sterren en enorme staarten van stof en gas die door de zwaartekrachtinteractie uit de sterrenstelsels zijn getrokken.
Carinanevel
Sommige van onze lezers kennen het misschien als Carinanevel of NGC 3372. NASA identificeert deze regio van 'valleien' en 'bergen' met de aanduiding NGC 3324, "De Kosmische Kliffen", en onthult voor het eerst voorheen onzichtbare gebieden van stervorming. Het beeld lijkt op momenten driedimensionaal, en elk van de 'pieken' meet ongeveer zeven lichtjaar. De 'grotten' zijn het product van ultraviolette straling en de winden van jonge sterren.
Officiële aankondiging: Klik hier
