Het eerste dat bij iemand opkomt die nog een oude beeldbuis-televisie bezit, is om hem weg te gooien, vooral wanneer hij hem vergelijkt met de scherpte, dunheid en het geringe gewicht van nieuwe led-panelen.
Toch is er een aanzienlijk aantal enthousiastelingen dat zich toelegt op het repareren, restaureren en bewaren van deze apparaten, samen met een handvol professionals zoals Chi-Tien Lui, een elektrotechnisch ingenieur die zijn vaardigheden heeft gedeeld met instellingen als het Museum of Modern Art en het Smithsonian.
Het ambacht van Chi-Tien Lui
Het vervangen van een paar condensatoren in een voeding is niet ingewikkeld. Het enige wat je nodig hebt is een half uur op YouTube, een soldeerbout, een paar oefensessies en het nemen van basale voorzorgsmaatregelen, zoals het volledig ontladen van de voeding voordat je eraan werkt (sommige doen dat zelf, andere hebben hulp nodig).
Maar elk apparaat heeft zijn eigen demonen, en bij een oude beeldbuis-televisie zijn dat er nogal wat. Geometrieproblemen, hoogspanningsgeluiden binnenin, audiostoringen, afzonderlijke kleuren die het begeven en de klassieke uitputting van de beeldbuis zijn enkele van de grootste uitdagingen.
Ervaring opdoen is cruciaal bij het repareren van beeldbuisschermen (of het nu gewone televisies, PVM-units, arcadekasten of computermonitoren zijn), en dat brengt ons naar Manhattan, waar een elektrotechnisch ingenieur de strijd voortzet.
Een televisie kopen in de Verenigde Staten aan het eind van de jaren '60 was relatief gemakkelijk; hem in bedrijf houden minder. Chi-Tien Lui richtte in 1968 zijn bedrijf CTL Electronics op en is sindsdien een bevoorrechte getuige van de televisie-evolutie.
Televisie was niet alleen een nieuw medium voor het verspreiden van informatie en amusement, maar had ook een indrukwekkend artistiek potentieel. Zijn reparatiewinkel werd een soort elektronische tempel die elke kunstenaar moest bezoeken om het nieuwste van het nieuwste op het gebied van audio en video te ontdekken.
Namen als Andy Warhol, John Lennon en Francis Ford Coppola kwamen er over de vloer, maar Chi-Tien Lui beperkte zich niet tot het verkopen van apparatuur. Er was ook een personalisatieproces dat inspeelde op hun wensen en eisen.
Vandaag is Chi-Tien Lui de man die instellingen als het Smithsonian Instituut, het Met, het Guggenheim Museum in New York en het Museum of Modern Art inschakelen voor conserveringswerkzaamheden. Al zijn werken op basis van buizenelektronica kunnen op elk moment uitvallen, en hij is het die ze terugbrengt uit de duisternis, terwijl hij hun oorspronkelijke uiterlijk beschermt. Het is duidelijk dat Chi-Tien Lui plezier heeft in zijn werk ondanks de moeilijkheden, en vanuit een bepaald oogpunt benijd ik hem daar een beetje om.
