Een van de meest voorkomende aanbevelingen van artsen om de gezondheid van kinderen en volwassenen te verbeteren was “naar het platteland reizen”, op zoek naar een verandering van lucht en meer blootstelling aan zonlicht. Als we het echter over een 'lokale' optie hebben, komen we uit bij fototherapie, de 'lichttherapie'. De galerij die we hieronder tonen, laat enkele van de oudste fototherapiesessies zien met werkelijk bizarre apparaten, en andere die als 'voorouders' van de zonnebank kunnen worden beschouwd.
Het concept van heliotherapie is niet nieuw. Diverse oude volkeren aanbaden de zon als een god die leven en gezondheid geeft, terwijl bepaalde Indiase literatuur over “kruiden en zonlicht” voor de behandeling van huidaandoeningen teruggaat tot in de oudheid. In modernere tijden werd heliotherapie omgevormd tot fototherapie of 'lichttherapie' dankzij het werk van Niels Ryberg Finsen, Nobelprijswinnaar voor geneeskunde in 1903, en de lamp die zijn naam draagt. Finsen gebruikte kortegolflicht om lupus vulgaris te behandelen, een infectie die geassocieerd wordt met tuberculose.
Fototherapie was vooral interessant in regio's waar zonlicht schaars was. Van spataderen en bloedarmoede tot hartziekten en circulatieproblemen, lichttherapie werd in de eerste helft van de twintigste eeuw geprofileerd als een groot wondermiddel. Het spreekt voor zich dat de behandeling niet altijd geschikt was – ( het werk van Dora Colebrook aan het einde van de jaren twintig schudde in wezen de fundamenten) – en met opkomst van antibiotica verdween de toepassing bij infecties. Moderne fototherapie wordt ingezet om de aanmaak van vitamine D te stimuleren en aandoeningen als bloedarmoede, acne, psoriasis en neonatale geelzucht te behandelen. En nu... klassieke beelden. Een fantastische galerij vol mensen midden in een fototherapiesessie, of op het punt er een te beginnen, met dank aan Rare Historical Photos.
Galerij: klassieke fototherapiesessies
