Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog speelde de race van de geallieerden naar Duitsland zich op verschillende niveaus af. Een van de interessantste en meest mysterieuze was de verwerving van technologie, documenten, "intellectuele middelen", infrastructuur en materiaal dat verband hield met speciale projecten die door het nazisme waren goedgekeurd. De Fuerza T stond aan de frontlinie van deze operaties, die trouwens nogal controversieel waren en zich niet beperkten tot de oorlogstijd.
De oprichting van de Fuerza T
Operatie Overlord markeerde het begin van de opmars in West-Europa tegen de posities van nazi-Duitsland. De geallieerden waren zeer geïnteresseerd in de technische en militaire ontwikkelingen van de vijand, die al opmerkelijke vorderingen hadden laten zien. De V-1 vliegende bommen en de V-2 raketten waren de felstbegeerde prijzen, maar het hoofddoel ging veel verder dan raketten. Dat leidde tot de vorming van de zogenaamde Fuerza T, een squadron dat op zijn hoogtepunt uit 3.000 Britse en Amerikaanse leden bestond, waaronder lichte infanterie en gevechtsingenieurs.
Prioriteiten en controverses
Naast het onder controle krijgen van wetenschappelijke en technologische doelwitten (met speciale nadruk op het Duitse nucleaire programma), had de Fuerza T een precieze lijst van prioriteiten. Aan de ene kant moest het beschermen wat destijds als "kritieke infrastructuur" werd beschouwd voor de geallieerde troepen in het proces van bezetting en wederopbouw van Duitsland (een goed voorbeeld van die infrastructuur was het telefoonsysteem). Andere spraakmakende acties waren de extracties van "intellectuele middelen" uit het gebied, met het plan om Duitsland op politiek en economisch niveau minder concurrerend te maken.
Dit was een van de meest controversiële orders van de Fuerza T, aangezien ze zelfs overgingen tot het ontvoeren van Duitse wetenschappers en industriëlen tijdens en na het gewapende conflict, met een werkwijze vergelijkbaar met die van de Gestapo (mensen 's nachts uit hun huizen gehaald, als virtuele krijgsgevangenen).
Die "verplichte evacuaties" dienden een bijkomend doel dat aanvankelijk niet werd erkend: deze middelen bij de Sovjets weghouden. Alles moest worden verwijderd voordat de Rode troepen arriveerden, en als dat niet mogelijk was, had de Fuerza T de opdracht om het te vernietigen. In mei 1945 nam de Fuerza T Kiel in, waarbij het "per vergissing" binnentrok in gebied dat oorspronkelijk was aangewezen voor verovering door het Rode Leger, maar dat hielp om het invloedsgebied van de Sovjets te verkleinen en hun toegang tot de warmwaterhaven te blokkeren.
Er zijn ook verhalen over leden van de Fuerza T die Russische soldaten overhaalden om buitgemaakte technologie af te staan met pure drank. Vanuit een bepaald oogpunt werden de leden van de Fuerza T de eerste soldaten van de Koude Oorlog.
