Het jaar was 1993. Bill Clinton zat in het Witte Huis, Super Mario Bros. kwam in de bioscopen, Windows NT 3.1 debuteerde op de markt en Debian werd aan het publiek aangekondigd. We telden nog bytes onder MS-DOS, en de NES regeerde de wereld van de consoles. In die tijd experimenteerde een jongen die we alleen kennen als YouTube-gebruiker "Triggeron" (die nu waarschijnlijk net zo oud is als ik) met een prototype van virtual reality dat een helm, een handschoen en een Sony Watchman als hoofdscherm combineerde.

De zelfgemaakte VR-headset van een jongen in 1993
Virtuele realiteit

De eerste verwijzingen naar virtual reality dateren uit de jaren dertig, maar de associatie met computers en informatica begon in de jaren zestig. Atari richtte in 1982 een laboratorium op dat zich toelegde op onderzoek naar virtual reality, en twee jaar later richtten ex-werknemers VPL Research op. Enkele creaties van VPL waren de Data Glove (een invoerapparaat in de vorm van handschoenen), de EyePhone (een virtual reality-helm) en de Data Suit (een speciaal pak vol sensoren).

Een van de grootste mediablootstellingen die virtual reality kreeg, was via de film The Lawnmower Man uit 1992. Toch lag het idee om die technologie thuis te hebben nog jaren in de toekomst, tenzij... iemand zijn eigen oplossing zou maken.

Virtual reality thuis, 1993

En dat is precies wat YouTube-gebruiker "Triggeron" in 1993 deed. Het systeem was gebaseerd op een NES-console, met een Sony Watchman als hoofdscherm, een Fresnel-lens, drie luidsprekers voor een soort pseudo-surround-geluid, en een tuinhandschoen met schakelaars uit een videorecorder die dienstdeden als sensoren. Via een paar kabels en precieze gebaren werden de schakelaars geactiveerd, waardoor de nodige commando's naar elk spel werden gestuurd. Om logische redenen (of beter gezegd: technische beperkingen van die tijd) kunnen we de helm niet in actie zien, maar de theorie achter het ontwerp was behoorlijk goed.

Natuurlijk geeft Triggeron toe dat de uiteindelijke ervaring veel minder was dan verwacht. Kortom, de helm was eigenlijk een excuus om te voelen dat hij in de toekomst leefde. Het meest kritieke zwakke punt was de Fresnel-lens, want die veroorzaakte duizeligheid en hoofdpijn, en alsof dat nog niet genoeg was, had hij een paar maanden later een bril nodig.