Dial-a-Disc: Muziek luisteren via de telefoon
Dial-a-Disc

Er zijn tegenwoordig weinig dingen zo eenvoudig als naar muziek luisteren. We kunnen naar Spotify gaan, hele afspeellijsten op YouTube afspelen of andere speciale diensten bezoeken met verschillende profielen en prijzen. In de jaren '60 moest je echter wat creatiever zijn, en door heel Engeland begonnen mensen gebruik te maken van de dienst Dial-a-Disc, die elke dag een populair liedje aanbood aan degenen die telefonisch belden.

De oorsprong bij de General Post Office

De General Post Office had in het midden van de jaren '60 verschillende informatiediensten via de telefoon opgezet, waaronder de officiële tijd, het weerbericht en de cricketresultaten. Deze laatste dienst werkte alleen binnen het officiële seizoen, dat van mei tot augustus liep, waardoor een groot deel van de (dure) infrastructuur acht maanden per jaar ongebruikt bleef.

Het antwoord om die 'tijd' te vullen en de middelen te benutten was Dial-a-Disc, een muziekplatform dat zijn debuut maakte in de stad Leeds op 7 juli 1966. De test duurde iets minder dan een maand, maar de ontvangst was goed genoeg om in december een tweede evaluatie te doen, en in de daaropvolgende vier jaar werd de dienst uitgebreid naar de rest van het land.

Dial-a-Disc: Muziek luisteren via de telefoon
Een van de Dial-a-Disc-stations, bekend als 'Dial-a-Disc Rack' of 'DADRACK'.

Hoe werkte het?

Iemand hoefde alleen maar de hoorn op te nemen en '16' of '160' te draaien. Na een kort bericht en een toon begon het liedje dat voor die dag was geprogrammeerd, dat steeds opnieuw werd herhaald.

De beschikbaarheid van Dial-a-Disc was afgestemd op de daluren voor de telefonie, dus van 18.00 tot 06.00 uur van maandag tot zaterdag en de hele dag op zondag. In eerste instantie was het beperkt tot de zeven populairste liedjes van dat moment, maar later werd het uitgebreid naar acht (twee liedjes op zondag) en in de volledige versie werd zelfs de Top 20 opgenomen.

Dial-a-Disc: Muziek luisteren via de telefoon
Buzby was de officiële mascotte van de GPO vanaf 1976.

Dial-a-Disc kon echter niet ontsnappen aan de grillen van de telefonie in die tijd, dus het geknetter, het mono-geluid, de stemmen van sommige mensen op de lijn, de jongeren die urenlang de openbare telefoons bezetten en de hackers (die constant probeerden gratis naar muziek te luisteren) waren onvermijdelijk.

Toch werd dat juist een deel van de charme. Halverwege de jaren '70 ontving Dial-a-Disc gemiddeld 70 miljoen telefoontjes per jaar, maar het hoogtepunt werd bereikt in 1981, met 200 miljoen oproepen in dat jaar. Een echte pionier van muziekdistributie (rechtstreeks naar het publiek en legaal, moet ik eraan toevoegen), Dial-a-Disc werd in 1991 uitgefaseerd, na 25 jaar zijn magie via de koperdraad te hebben uitgezonden.

Bron: RetroScoop