„Als het moet bewegen, WD-40. Als het moet blijven zitten, duct tape.” Deze zin lijkt uit een reclame te komen, maar miljoenen mensen zweren bij de effectiviteit ervan. Het recept van WD-40 is een goed bewaard geheim, en we kunnen er weinig over vertellen. Wil je echter meer weten over duct tape, de eigenschappen die het zo sterk maken, en waarom het de wereld van het doe-het-zelven heeft veranderd, dan ben je hier aan het juiste adres.
Wat we tegenwoordig duct tape noemen, is in feite de civiele versie van het product dat oorspronkelijk door Vesta Stoudt is bedacht als oplossing voor het probleem van het openen van munitiekisten. In de Tweede Wereldoorlog hadden soldaten soms tot een minuut per kist nodig, en dat kon hen aan het front het leven kosten. Stoudt werd door haar meerderen genegeerd en schreef daarom een brief aan president Roosevelt, die op zijn beurt de War Production Board opdroeg om de productie aan Revolite (Johnson & Johnson) toe te wijzen.
Meer dan 80 jaar later is de populariteit van duct tape nog onverminderd groot, maar het is niet aan het absurde ontsnapt: in sommige regio's (bijv. Californië) is het gebruik om leidingen af te dichten – de activiteit waaraan de Engelse naam 'duct tape' is ontleend – verboden. Nu we het verleden kennen, is de vraag: Hoe wordt duct tape gemaakt? Wat is het proces achter al die wonderbaarlijke eigenschappen?
Duct tape fabriceren
Het begint allemaal met een katoenen doek, waarvan de draden een kruispatroon volgen. De basis van de lijm is rubber, dat wordt verwerkt en vermengd met een reeks harsen tot het een consistentie heeft die lijkt op pizzadeeg. Het mengsel wordt verhit tot een temperatuur van meer dan 93 graden Celsius, en vanaf dat moment is het klaar om aangebracht te worden. De doek zit ingeklemd tussen de lijmlaag en het zilveren oppervlak. Tegelijkertijd is de doek verantwoordelijk voor de treksterkte van de tape en maakt hij het gemakkelijk om deze met de hand te scheuren.
Het zilveren oppervlak met hydrofobe eigenschappen is gemaakt van polyethyleen, hetzelfde materiaal dat we overal tegenkomen, van supermarktzakken tot speelgoed. De meest effectieve methode om deze drie componenten met elkaar te verbinden is co-extrusie, een soort samensmelting van lagen die delaminatie voorkomt. In de laatste fase wordt een gigantische rol tape gesneden en opgedeeld; deze rol weegt meer dan een ton. Elke dergelijke rol staat gelijk aan 30.000 rollen, die worden verpakt en gedistribueerd. Duct tape is synoniem voor improvisatie, maar het gebruik ervan kent geen grenzen. Kunst, kleding, wetenschappelijke experimenten; alles kan. Het is een uitstekend idee om een paar rollen in huis te hebben, en het mooiste is: het is niet eens zo duur.
