Grafische demonstratie: hoe gemakkelijk verspreiden ziektekiemen zich?

Binnen minder dan een kwartaal heeft COVID-19 ons leven en onze gewoonten veranderd. Terwijl autoriteiten en experts de maatregelen voor sociale afstand en indamming om 'de curve af te vlakken' proberen op te voeren, neemt het publiek steeds meer informatie op over het coronavirus en andere virussen in het algemeen. Een bijzonder moeilijk te visualiseren detail is hoe gemakkelijk ze zich verspreiden, maar YouTuber Mark Rober komt te hulp met verschillende experimenten...

De boodschap wordt bijna dagelijks herhaald: Ga niet naar buiten tenzij het noodzakelijk is. Houd afstand van andere mensen. Was je handen regelmatig, met water en zeep eerst, en alcohol als aanvulling. Maar er is nog een element in die boodschap dat misschien het belangrijkste en meest ingewikkelde is: Raak je gezicht niet aan. Gemiddeld raakt een persoon 16 keer per uur zijn gezicht aan, en dat is alles wat het virus nodig heeft (niet alleen het coronavirus) om het lichaam binnen te dringen. Het is onmogelijk dat het ons via de handen en de huid besmet (behalve bij een open wond), maar als het bij de neus of mond komt... "that's all, folks".

Een ander probleem is dat we geen virus kunnen zien. SARS-CoV-2 heeft een diameter van 50 tot 200 nanometer (hetzelfde als een processortransistor enkele jaren geleden), maar wat we wel kunnen doen is de aanwezigheid ervan simuleren met behulp van andere stoffen die zichtbaar worden onder de juiste omstandigheden. YouTuber Mark Rober, bekend om zijn glittervallen voor dieven en zijn studie van kermisattracties, voerde verschillende experimenten uit op een school om te bewijzen hoe gemakkelijk een ziekteverwekker in het echte leven wordt verspreid:

Het antwoord is... heel gemakkelijk. Met behulp van een speciaal poeder genaamd Glo-Germ, een lerares, een medeplichtige leerling en een zwart licht, toonde Mark tijdens de lunch aan dat het gesimuleerde virus op tafels, de vloer, deurklinken, telefoons... en andere studenten! Bovendien kunnen sommige virussen meer dan een week overleven op harde oppervlakken, wachtend tot iemand ze oppakt. Tegelijkertijd heeft het weinig zin om je handen te wassen als we daarna meteen iets besmet aanraken (bijvoorbeeld onze smartphone).

Hier komt het belang van het niet aanraken van je gezicht naar voren. Alles wat ze hoefde te doen was het gezicht van de lerares met het zwarte licht te beschijnen om te zien dat het volledig bedekt was met Glo-Germ. Zelfs Mark zelf kon het niet weerstaan. Lange tijd dacht hij dat hij direct contact had vermeden, maar bij het controleren van zijn opnames en het gebruiken van het zwarte licht was hij verrast. Dit alles herinnert ons aan het belang van preventie, terwijl de laatste boodschap van Rober logisch en redelijk is: We moeten COVID-19 serieus nemen, maar het is niet nodig om in paniek te raken.